با نبود سیاست سراسری واحد درباره استفاده از هوش مصنوعی در یکی از دانشگاههای مطرح آمریکا، استادان رشتههای مختلف هرکدام رویکردی متفاوت از ممنوعیت کامل تا اجازه محدود و مشروط در پیش گرفتهاند.
به گزارش سیناپرس، دانشگاه ییل در ایالت کنتیکت آمریکا هنوز سیاست واحدی برای استفاده از هوش مصنوعی در آموزش ندارد؛ در این دانشگاه استادان رشتههای مختلف از ریاضیات و فلسفه تا مطالعات آمریکا، هرکدام بر اساس نگاه خود درباره نحوه استفاده دانشجویان از ابزارهای هوش مصنوعی تصمیم میگیرند.
این وضعیت در شرایطی شکل گرفته است که از زمان انتشار چتجیپیتی در نوامبر ۲۰۲۲، توانایی مدلهای زبانی بزرگ با سرعت زیادی افزایش یافته است. شرکت آنتروپیک سازنده هوش مصنوعی کلود، میگوید دامنه وظایفی که هوش مصنوعی میتواند بهتنهایی انجام دهد تقریباً هر چهار ماه دو برابر میشود؛ بنابراین، تدوین یک سیاست ثابت برای فناوریای که مرتب تغییر میکند، برای دانشگاهها دشوار است.
یکی از مسئولان برنامههای هوش مصنوعی در مرکز آموزش و یادگیری ییل معتقد است بهجای تکیه بر فرضیات، باید درباره دستورالعملهای مشخص گفتوگو کرد. او در همکاری با استادان رشتههای مختلف بر شفافیت تأکید دارد و میگوید هر استاد باید دقیقاً مشخص کند استفاده از هوش مصنوعی در کدام بخشهای درس مجاز است و منطق این تصمیم چیست.
ریاضیات؛ استفاده برای یادگیری، نه انجام تکلیف
در گروه ریاضیات، رویکرد نسبتا محدودتری دنبال میشود. یکی از استادان ارشد این گروه که مسئول یک درس حساب چندمتغیره است، میگوید ۸۰ درصد نمره دانشجویان از امتحانات به دست میآید و در این درس، استفاده از هوش مصنوعی برای انجام تمرینها مجاز نیست.
با این حال، دانشجویان میتوانند از هوش مصنوعی بهعنوان ابزار مطالعه استفاده کنند. این استاد ترجیح میدهد دانشجویان ابتدا از منابع انسانی دانشگاه، از جمله استادان و دستیاران آموزشی، کمک بگیرند. به گفته او، اگر در دانشگاهی با تعداد زیاد دانشجو و منابع آموزشی محدود تدریس میکرد، شاید استفاده از هوش مصنوعی را بیشتر تشویق میکرد؛ اما در ییل، تعامل مستقیم با انسانها را برای یادگیری مؤثرتر میداند.
فلسفه؛ ممنوعیت حتی برای ایدهپردازی
در گروه فلسفه، محدودیتها جدیتر است. یکی از استادان این رشته میگوید استادان درباره نحوه رویارویی با هوش مصنوعی و حتی برنامههای تحصیلات تکمیلی بحثهای زیادی داشتهاند، اما هنوز به یک سیاست مشترک نرسیدهاند.
او در درسهای خود استفاده از هوش مصنوعی را برای تولید یا حتی فرایند انجام تکالیف ممنوع کرده است؛ این ممنوعیت شامل نوشتهها، ارائهها، ایدهپردازی و طوفان فکری نیز میشود.
از نگاه این استاد، بخشی از یادگیری واقعی در همان لحظاتی اتفاق میافتد که دانشجو با یک مسئله دشوار مواجه میشود، اشتباه میکند و برای پیدا کردن پاسخ تلاش میکند. بنابراین، اگر هوش مصنوعی این بخش دشوار و زمانبر فرایند یادگیری را حذف کند، ممکن است دانشجو به نتیجه برسد، اما الزاماً تجربه یادگیری را پشت سر نگذاشته باشد.
مطالعات آمریکا؛ استفاده محدود و هدفمند
در مقابل، یکی از استادان مطالعات آمریکا سیاست انعطافپذیرتری دارد. دانشجویان او میتوانند برای طوفان فکری، روشنتر کردن ایدهها یا پیدا کردن مشکلات دستوری و سبکی در پیشنویسهای خود از هوش مصنوعی کمک بگیرند، با این حال استفاده از هوش مصنوعی برای تولید یا بازنویسی متن، تحلیل استدلالها و خواندن مطالب درسی همچنان ممنوع است.
این استاد میگوید پس از آنکه دانشجویانش اعلام کردند در دورههای کارآموزی تابستانی بهطور گسترده از هوش مصنوعی استفاده کردهاند، تصمیم گرفت در یکی از کلاسهای خود انعطاف بیشتری نشان دهد. از نظر او، بیشتر دانشجویان این کلاس سال آخر هستند و مهارتهای اصلی نوشتن و مطالعه را در سالهای ابتدایی دانشگاه آموختهاند.
حفظ آموزش انسانی
به نقل از ایمنا، در کنار این اختلافنظرها، مسئولان مرکز آموزش و یادگیری ییل بر اهمیت تعامل حضوری تأکید دارند. به گفته یکی از مسئولان این مرکز، استادان و دانشجویان همچنان از تجربههای حضوری و ارتباطات انسانی در دانشگاه استقبال میکنند؛ تجربههایی که استفاده بیش از حد از هوش مصنوعی ممکن است بخشی از آنها را کمرنگ کند.
در نتیجه ییل هنوز به یک نسخه واحد برای استفاده از هوش مصنوعی نرسیده است. تجربه این دانشگاه نشان میدهد مسئله فقط «مجاز یا ممنوع بودن هوش مصنوعی» نیست؛ بلکه دانشگاهها باید مشخص کنند دانشجو در کدام مرحله از یادگیری میتواند از این فناوری کمک بگیرد و در چه بخشهایی باید خودش فکر کند، بنویسد و مسئله را حل کند.