«اسپیسایکس» برای نخستین بار موشک «استارشیپ» را در مدار زمین قرار داد و در جریان چهاردهمین پرواز آزمایشی چشمگیر آن به یک نقطه عطف کلیدی دست یافت.
موشک بزرگ «استارشیپ»(Starship) به جایی رفت که در پروازهای پیشین خود به آن نرسیده بود.
به گزارش سیناپرس، موشک استارشیپ شرکت «اسپیسایکس»(SpaceX) به همراه تقویتکننده «سوپر هوی»(Super Heavy) خود روز ۲۸ سپتامبر ساعت ۸:۴۸ به وقت منطقه زمانی شرقی به مدار زمین رسید و گام مهمی را در مسیر دستیابی به پرواز عملیاتی برداشت. این پرتاب که از پایگاه «استاربیس»(Starbase) اسپیسایکس در جنوب تگزاس انجام شد، خالی از لحظات پرالتهاب و هیجانانگیز نبود.
در جریان برخاستن موشک، یکی از ۶ موتور بخش بالایی از کار افتاد و این تردید را ایجاد کرد که آیا اسپیسایکس همچنان برای رسیدن به مدار تلاش خواهد کرد یا خیر. «دن هوت»(Dan Huot)، سخنگوی اسپیسایکس حتی خبر لغو این تلاش را اعلام کرد، اما پس از آن که کنترلکنندگان پرواز تصمیم به ادامه عملیات گرفتند، این تصمیم تغییر کرد و تنها چند دقیقه بعد، این پیام مخابره شد: استارشیپ برای قرارگیری در مدار آماده و مجاز است.
حدود ۲۵ دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما یکی از موتورهای «رپتور»(Raptor) خود را برای مدتی کوتاه روشن کرد تا وارد مدار شود. هدف اصلی چهاردهمین پرواز آزمایشی استارشیپِ اسپیسایکس، رسیدن به مدار برای نخستین بار و استقرار ۲۶ ماهواره استارلینک در مدار عملیاتی بود.
پرواز چهاردهم استارشیپ، سومین مأموریت پرتاب این موشک بود که از نسخه سوم آن استفاده کرد؛ نسخهای نسبتاً تکاملیافته که قادر به انجام وظایفی همچون استقرار ماهوارهها و سفر به ماه و مریخ است.
در ابتدا همه چیز طبق برنامه پیش رفت. سوپر هوی عملکردی مطابق انتظار داشت و حدود هفت دقیقه پس از پرتاب، برای فرود کنترلشده در آبهای خلیج مکزیک به زمین بازگشت. به نظر میرسید که این بخش در طول پرواز با خاموشی چند موتور روبهرو شده باشد، اما این مسئله آنقدر جدی نبود که بر فرود نهایی تأثیر بگذارد. در همین حال، فضاپیمای اصلی «شیپ»(Ship) موشک به صعود خود ادامه داد و حدود نیمساعت پس از آغاز پرواز، در مدار پایین زمین قرار گرفت.
اما اسپیسایکس تنها به رسیدن به مدار پایین زمین بسنده نکرد. فضاپیمای شیپ، ۲۶ ماهواره پهنباند نسل جدید از نسخه سوم استارلینک متعلق به این شرکت را حمل میکرد و آنها را با موفقیت طی بازه زمانی ۳۰ دقیقهای که از حدود ۳۴ دقیقه پس از پرتاب آغاز شد، در مدار مستقر کرد. به گفته ماسک، این ماهوارهها نخستین اعضای یک شبکه بزرگ ماهوارهای هستند که در نهایت شامل حدود ۱۰۰ هزار ماهواره خواهد بود.
سه ماهواره از مجموع ۲۶ ماهواره استارلینک به دوربینهایی مجهز شده بودند که از آنها برای اسکن فضاپیمای شیپ استفاده شد. مهندسان اسپیسایکس این تصاویر را بررسی خواهند کرد تا ببینند آیا میتوانند سپر حرارتی فضاپیما را بهبود ببخشند؛ سپری که به این فضاپیما امکان میدهد در جریان سفر آتشین بازگشت به جو زمین در پایان مأموریتها سالم بماند.
به نقل از ایسنا، فضاپیما پس از رهاسازی ماهوارههای استارلینک مدتی به گردش در مدار زمین ادامه داد؛ هرچند این مدت بسیار کوتاهتر از برنامه اولیه بود. اسپیسایکس قصد داشت این فضاپیما حدود ۶ دور مدار را طی کند و ۹ ساعت و ۵۰ دقیقه پس از پرتاب در آبهای ساحلی شیلی فرود آید، اما مسئولان کنترل مأموریت تصمیم گرفتند نزدیک به هفت ساعت از زمان این پرواز بکاهند.
فضاپیمای شیپ حدود دو ساعت و ۴۰ دقیقه پس از پرتاب، ورود مجدد به جو زمین را آغاز کرد و ۲۶ دقیقه بعد به سرعت زیرصوت رسید؛ یعنی در مسیرِ کاهش سرعت از سد صوتی عبور کرد. این فضاپیما سه ساعت و هشت دقیقه پس از برخاستن، سالم در آبهای شمال اقیانوس آرام فرود آمد و موج دیگری از فریادهای شادی را میان حاضران در پایگاه استاربیس برانگیخت. سپس فضاپیمای شیپ هنگام برخورد با امواج واژگون و منفجر شد و پایانی تماشایی را برای روز بسیار هیجانانگیز اسپیسایکس رقم زد.