یک مطالعه جدید نشان می دهد که افراد مبتلا به سرطان ریه به احتمال زیاد رسوبات مخفی میکروپلاستیک در ریههای خود دارند.
به گزارش سیناپرس، محققان گزارش دادند که در حدود ۶۶ درصد از بیماران مبتلا به سرطان ریه میکروپلاستیک های قابل تشخیصی در نمونه های مایع گرفته شده از ریه هایشان پیدا شد، در مقایسه با ۴۶ درصد افراد بدون سرطان ریه.
به گفته محققان، بیماران مبتلا به سرطان ریه نیز دو برابر بیشتر احتمال دارد که بارهای سنگین تری از میکروپلاستیک در ریه های خود داشته باشند.
دکتر «لیاس دیماس»، پزشک متخصص تنفس از دانشکده پزشکی کالج دانشگاه دوبلین، گفت: «نتایج ما نشان میدهد که میکروپلاستیکهای استنشاقی را میتوان در ریههای انسان بیشتر از آنچه بسیاری تصور میکنند پیدا کرد».
دیماس در یک نشریه خبری گفت: «این یافته نشان می دهد که کاهش آلودگی پلاستیک محیطی ممکن است مزایایی داشته باشد که فراتر از اکوسیستمها و سلامت انسان است.»
محققان در یادداشتهای پسزمینه گفتند میکروپلاستیکها را میتوان استنشاق کرد و عمیقاً به ریهها نفوذ می کنند.
دیماس گفت: «میکروپلاستیکها به بخشی اجتنابناپذیر از محیط زیست ما تبدیل شدهاند، اما ما هنوز در مورد آنچه که پس از ورود به بدن انسان اتفاق میافتد، اطلاعات کمی داریم. ما هنوز نمی دانیم سطح پس زمینه میکروپلاستیک ها در ریه ها چقدر است، چقدر از فردی به فرد دیگر متفاوت است، یا اینکه آیا در ایجاد بیماری نقش دارند یا خیر.»
وی در ادامه افزود: «اگر ما هر روز این ذرات را تنفس می کنیم، باید بفهمیم که آنها به کجا ختم می شوند و آیا می توانند با بیماری مرتبط باشند.»
برای مطالعه جدید، محققان ۱۰۰ بیمار را که تحت برونکوسکوپی برای بررسی علائم ریه در بیمارستان دانشگاه لاریسا در یونان بودند، انتخاب کردند. این روش شامل یک لوله انعطاف پذیر نازک است که وارد ریه ها می شود و به پزشکان اجازه می دهد تا داخل ریه ها را بررسی کرده و نمونه برداری کنند.
به عنوان بخشی از این فرآیند، بیماران همچنین تحت شستشوی ریه قرار گرفتند که در آن از محلول نمکی برای شستشوی بخشی از ریه آنها استفاده می شود. از ۱۰۰ بیمار، ۵۰ نفر بعداً به سرطان ریه مبتلا شدند.
به گفته محققان، تجزیه و تحلیل نشان داد که ۷۰ درصد بیماران به طور کلی دارای میکروپلاستیک های قابل تشخیص در مایع شستشوی ریه یا نمونه های بافت ریه بودند.
تعداد بیشتری از بیماران مبتلا به سرطان ریه دارای میکروپلاستیک های قابل تشخیص در نمونه های شستشوی ریه خود بودند و بار میکروپلاستیک کلی بالاتری نسبت به افراد بدون سرطان داشتند.
محققان دریافتند افرادی که بارهای میکروپلاستیک سنگینتری دارند دو برابر بیشتر در معرض تومورهای ریه هستند. این مطالعه نشان می دهد ما میکروپلاستیک ها را از طریق هوا تنفس می کنیم و آنها در ریه های ما قرار می گیرند. به گفته محققان، برای درک کامل نقش بالقوه آنها در بیماری های ریوی، از جمله سرطان، به تحقیقات بیشتری نیاز است.
رایج ترین انواع پلاستیکی که در ریه ها یافت می شود، پلی پروپیلن و پلی اتیلن بودند که به طور گسترده در محصولات روزمره مانند بسته بندی، منسوجات، مواد خانگی و کالاهای مصرفی استفاده می شود.
دیماس گفت: «این نوع مطالعه به ما نمیگوید که چرا میکروپلاستیکهای بیشتری در نمونههای بیماران سرطان ریه پیدا کردیم. میکروپلاستیکها میتوانند در التهاب یا سایر فرآیندهای بیولوژیکی که ممکن است منجر به بیماریهایی مانند سرطان شود، نقش داشته باشند.»
به نقل از مهر، وی خاطرنشان کرد: «آنچه نشان میدهد این است که میکروپلاستیکها اغلب و در تعداد بیشتری در بیماران مبتلا به سرطان ریه یافت میشوند، که سؤالات مهمی را برای تحقیقات آینده ایجاد میکند. ما قبلاً آزمایشهای آزمایشگاهی بیشتری را برای درک بهتر انواع پلاستیکهای درگیر و نحوه تعامل آنها با سلولهای ریه آغاز کردهایم.»
تیم تحقیق همچنین در حال تجزیه و تحلیل نمونههایی از بیماران مبتلا به بیماریهای ریوی است تا درک بهتری داشته باشد که چگونه میکروپلاستیکها ممکن است در ایجاد اسکار ریه و پیشرفت بیماری نقش داشته باشند.