یک مطالعه نظری جدید نشان میدهد: تعامل مداوم با سامانههای هوش مصنوعی، بهویژه در خدمات مشتری، ممکن است بهتدریج نحوه صحبت کردن و رفتار کاربران را تغییر دهد و آنها را به الگوهایی نزدیک کند که برای سیستمهای هوش مصنوعی قابل پردازشتر هستند؛ هرچند این فرضیه هنوز در آزمایشهای انسانی بررسی نشده است.
به گزارش سیناپرس، گسترش استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره تنها نحوه دریافت اطلاعات و انجام کارها را تغییر نداده است؛ پژوهشگران اکنون این پرسش را مطرح کردهاند که آیا تعامل مداوم انسان با هوش مصنوعی میتواند نحوه ارتباط و رفتار خود انسانها را نیز تغییر دهد.
مطالعهای جدید که در نشریه AI & Society منتشر شده، این احتمال را مطرح میکند که افرادی که بهطور مکرر با سامانههای هوش مصنوعی، بهویژه رباتهای خدمات مشتری، تعامل دارند، ممکن است به مرور شیوه ارتباط خود را با الگوهایی که این سیستمها بهتر درک و پردازش میکنند، هماهنگ کنند.
پژوهشگران این پدیده فرضی را «انساننمایی رباتگونه» (Robotoid Humanness) نامیدهاند؛ مفهومی که بر اساس آن، همانطور که هوش مصنوعی تلاش میکند هرچه بیشتر شبیه انسان رفتار کند، انسان نیز ممکن است در تعاملات مکرر، برخی ویژگیهای ارتباطی خود را به الگوهای ماشینی نزدیک کند.
این پژوهشگران معتقدند هوش مصنوعی امروزی میتواند مکالمهای نسبتاً طبیعی با کاربران داشته باشد و حتی با استفاده از اطلاعات قبلی، پاسخهای خود را متناسب با هر فرد تنظیم کند. همین ویژگی باعث میشود مرز میان گفتوگو با یک انسان و تعامل با یک سامانه هوش مصنوعی تا حدی کمرنگ شود.
به گفته محققان، انسانها در تعاملات اجتماعی معمولاً رفتار طرف مقابل را بهصورت ناخودآگاه تقلید میکنند. بنابراین اگر فرد بهطور مداوم با سامانههایی ارتباط داشته باشد که بر اساس الگوهای مشخص و قابل پیشبینی پاسخ میدهند، ممکن است خود او نیز به تدریج از عباراتی استفاده کند که برای سیستم سادهتر و قابلپیشبینیتر باشد.
پژوهشگران همچنین معتقدند تفاوت مهمی میان بازخورد انسانها و هوش مصنوعی وجود دارد. واکنش انسانها میتواند غیرقابل پیشبینی، احساسی و متفاوت باشد، اما پاسخ هوش مصنوعی بر اساس دادهها، الگوریتمها و الگوهای از پیش آموختهشده تولید میشود.
با این حال، این پژوهش هنوز ثابت نمیکند که استفاده از هوش مصنوعی انسانها را واقعاً «رباتگونه» میکند. مطالعه حاضر یک چارچوب نظری است و در آن افراد برای مدت طولانی تحت آزمایش قرار نگرفتهاند تا تغییرات رفتاری آنها مستقیماً اندازهگیری شود.
پژوهشگران تأکید دارند برای بررسی این فرضیه، مطالعات تجربی و طولانیمدت روی کاربران واقعی لازم است. آنها همچنین هشدار میدهند که با گسترش هوش مصنوعی در حوزههایی مانند خدمات مشتری، آموزش و مراقبتهای درمانی، شناخت تأثیر این فناوری بر شیوه ارتباط انسانها اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.
در مجموع، این مطالعه یک پرسش مهم را مطرح میکند: آیا در حالی که هوش مصنوعی روزبهروز انسانیتر میشود، انسانها نیز ممکن است در اثر تعامل مداوم با آن، بخشی از رفتار و شیوه ارتباط خود را ماشینیتر کنند؟ پاسخ قطعی به این پرسش هنوز نیازمند تحقیقات بیشتر است.
مترجم:نداجوادهراتی