نماد سایت خبرگزاری سیناپرس

حل معمای ۱۷۶ ساله گونه‌های صدف خوراکی با فناوری DNA

پژوهشگران در یک مطالعه بین‌المللی به سرپرستی دانشگاه کرتین استرالیا، با استفاده از فناوری توالی‌یابی DNA به یکی از قدیمی‌ترین اختلافات علمی درباره گونه‌های صدف خوراکی پایان دادند؛ اختلافی که نزدیک به ۱۷۶ سال ادامه داشت و اکنون مشخص شده است که دو گونه تاریخی صدف در منطقه اقیانوس هند و آرام، در واقع دو گونه مجزا هستند.

به گزارش سیناپرس، این پژوهش نشان می‌دهد گونه Saccostrea scyphophilla که نخستین بار در سال ۱۸۰۷ از جزیره برنیه در منطقه شارک‌بی واقع در غرب استرالیا شناسایی شد، با گونه Saccostrea mordax که در سال ۱۸۵۰ از فیجی معرفی شده بود، تفاوت ژنتیکی آشکاری دارد. این در حالی است که برای بیش از یک قرن و نیم، دانشمندان درباره یکسان یا متفاوت بودن این دو گونه اختلاف نظر داشتند.

محققان در این مطالعه با ترکیب داده‌های ژنتیکی، بررسی نمونه‌های تاریخی موزه‌ای و نمونه‌های تازه جمع‌آوری‌شده از زیستگاه‌های طبیعی، توانستند به‌طور قطعی ثابت کنند این دو صدف، دو گونه مستقل هستند.

شرالی لوکهرست نویسنده اصلی پژوهش و پژوهشگر ارشد دانشکده علوم مولکولی و زیستی دانشگاه کرتین، گفت: اگرچه تفاوت‌هایی در شکل ظاهری پوسته این صدف‌ها مشاهده می‌شد، اما از آنجا که شکل پوسته تحت تأثیر شرایط محیطی تغییر می‌کند، تشخیص گونه‌ها تنها بر اساس ویژگی‌های ظاهری امکان‌پذیر نبود و فناوری DNA توانست پاسخ نهایی را ارائه دهد.

وی افزود: صدف‌ها تنها یک منبع غذایی نیستند، بلکه از مهندسان اصلی اکوسیستم‌های ساحلی به شمار می‌روند. آن‌ها با ایجاد صخره‌های صدفی، زیستگاه گونه‌های مختلف دریایی را فراهم می‌کنند، به تثبیت سواحل کمک می‌کنند و با تصفیه آب، کیفیت محیط‌های دریایی را ارتقا می‌دهند. از این رو، شناسایی دقیق گونه‌ها، پایه‌ای مهم برای حفاظت و مدیریت پایدار این اکوسیستم‌ها است.

فرد ولز از دیگر پژوهشگران این طرح نیز اظهار کرد: شناسایی گونه‌های صدف به دلیل شباهت‌های ظاهری همواره یکی از چالش‌های زیست‌شناسی دریایی بوده است. نتایج این تحقیق، شناخت دانشمندان از تنوع زیستی صدف‌ها در منطقه هند-آرام، به‌ویژه سواحل شمالی استرالیا را به شکل قابل توجهی افزایش می‌دهد.

این مطالعه در چارچوب پروژه eDGES با همکاری پژوهشگرانی از استرالیا، سنگاپور، فیجی و ایالات متحده انجام شد. در جریان این پژوهش، نمونه‌های تاریخی نگهداری‌شده در مؤسسه اسمیتسونین و موزه جانورشناسی تطبیقی دانشگاه هاروارد نیز مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت یک نمونه مرجع جدید از گونه Saccostrea scyphophilla در موزه استرالیای غربی ثبت شد.

پژوهشگران معتقدند این دستاورد، افزون بر پایان دادن به یک مناقشه دیرینه علمی، می‌تواند دقت برنامه‌های حفاظت از تنوع زیستی دریایی، مدیریت منابع آبزی و احیای زیستگاه‌های ساحلی را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.

نتایج این پژوهش در تازه‌ترین شماره نشریه علمی Zootaxa منتشر شده است.

مترجم:ندا جوادهراتی

خروج از نسخه موبایل