با افزایش شیوع چاقی و بیماریهای مرتبط با آن، جراحیهای چاقی به یکی از مؤثرترین روشهای درمانی برای کاهش وزن پایدار تبدیل شدهاند؛ اما متخصصان تأکید میکنند انتخاب بین اسلیو و بایپس معده باید بر اساس شرایط فردی هر بیمار، بیماریهای همراه و ارزیابی تخصصی تیم درمان انجام شود.
به گزارش سیناپرس، یک فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته با تشریح تفاوتهای اسلیو و بایپس معده گفت: پیشرفت روشهای کمتهاجمی لاپاراسکوپی، ایمنی جراحیهای چاقی را افزایش داده و انتخاب روش درمان باید بر اساس شرایط اختصاصی هر بیمار انجام شود.
دکتر محمدجواد باقری، فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته با تأکید بر نقش ارزیابی علمی و تخصصی در انتخاب روش جراحی چاقی گفت: تصمیمگیری میان دو روش اسلیو معده و بایپس معده به شرایط جسمانی، وضعیت متابولیک، بیماریهای همراه و نیازهای هر بیمار بستگی دارد و هیچکدام از این روشها بهتنهایی برای همه بیماران بهترین انتخاب نیست.
وی با اشاره به افزایش شیوع چاقی و بیماریهای مرتبط با آن اظهار داشت: جراحی متابولیک و چاقی در حال حاضر مؤثرترین روش درمانی برای دستیابی به کاهش وزن پایدار در افراد واجد شرایط محسوب میشود. این جراحی معمولاً برای افراد دارای شاخص توده بدنی (BMI) ۳۵ یا بالاتر توصیه میشود و در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا سایر بیماریهای متابولیک، حتی با BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز، پس از ارزیابی تخصصی، قابل بررسی است.
این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک درباره جراحی اسلیو معده توضیح داد: در این روش حدود ۸۰ درصد از حجم معده برداشته میشود و معده به شکل یک لوله باریک درمیآید. در اسلیو، مسیر روده تغییری نمیکند، اما کاهش حجم معده و تغییرات هورمونی مرتبط با اشتها و احساس سیری، به کاهش وزن کمک میکند. به دلیل سادگی نسبی تکنیک جراحی و حفظ مسیر طبیعی روده، این روش از رایجترین جراحیهای چاقی در جهان به شمار میرود، هرچند مانند هر عمل جراحی دیگری، احتمال بروز عوارضی همچون خونریزی، نشت از محل منگنه یا تشدید رفلاکس معده در برخی بیماران وجود دارد.
باقری درباره بایپس معده نیز گفت: در این روش، علاوه بر کوچکسازی معده، مسیر عبور غذا از بخشی از روده کوچک تغییر داده میشود. این تغییر، علاوه بر محدود کردن حجم غذای مصرفی، موجب تغییرات هورمونی و متابولیک مؤثری میشود که به کاهش وزن و بهبود کنترل قند خون کمک میکند. بایپس معده بهویژه برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا رفلاکس شدید معده میتواند گزینه مناسبی باشد.
وی با تأکید بر اینکه انتخاب روش جراحی باید کاملاً شخصیسازی شود، افزود: سن، شاخص توده بدنی، سابقه دیابت، بیماریهای گوارشی بهویژه رفلاکس، وضعیت متابولیک، عادات غذایی، سوابق جراحی و شرایط عمومی بیمار از مهمترین عوامل مؤثر در انتخاب روش درمان هستند و تصمیم نهایی پس از بررسی تیم درمان شامل جراح، متخصص تغذیه و در صورت نیاز سایر متخصصان اتخاذ میشود.
این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک درباره مراقبتهای پس از عمل نیز گفت: رعایت برنامه غذایی، فعالیت بدنی منظم، پیگیریهای پزشکی و اصلاح سبک زندگی، نقش تعیینکنندهای در حفظ نتایج جراحی و کاهش احتمال بازگشت وزن دارد. همچنین مصرف منظم مکملهای تغذیهای و انجام آزمایشهای دورهای برای پیشگیری از کمبود ویتامینها و مواد معدنی در هر دو روش ضروری است.
باقری در پایان با اشاره به توسعه جراحیهای کمتهاجمی اظهار داشت: امروزه بیشتر جراحیهای چاقی با روش لاپاراسکوپی انجام میشوند که معمولاً با درد کمتر، دوران نقاهت کوتاهتر و بازگشت سریعتر بیماران به فعالیتهای روزمره همراه هستند. کاهش وزن پایدار پس از این جراحیها نیز میتواند به بهبود بیماریهایی مانند دیابت، فشار خون بالا، آپنه خواب و دردهای مفصلی و در نهایت ارتقای کیفیت زندگی بیماران منجر شود