یک مجموعه باستانی از اشیا آیینی از جنس چوب و استخوان حکاکیشده و زیورآلاتی که با نقش موسوم به «چشم خدا» تزیین شدهاند، توسط باستان شناسان در کشور پرو کشف شد که نشان میدهد سنتهایی مرتبط با تمدن کارال پس از افول مراکز شهری اصلی آن، در پنیکو ادامه یافته است. این آثار اطلاعات ارزشمندی در مورد تمدن های آمریکای جنوبی در روزگار باستان ارائه می کند.
به گزارش سیناپرس، تیمی از باستانشناسان در پنیکو (Peñico)، یک مرکز شهری باستانی در استان هوآورا پرو، یک مجموعه باستانی پیشکش آیینی متعلق به حدود ۳۸۰۰ سال پیش را کشف کردند. این آثار در ساختمان عمومی اصلی پنیکو یافت شد. پژوهشگران معتقدند این اشیاء طی مراسم تقدیس مرتبط با ساخت یک سکوی معماری جدید قرار گرفتهاند.
این کشف توسط متخصصان منطقه باستانشناسی کارال وابسته به وزارت فرهنگ پرو، به سرپرستی روت شدی سولیس (Ruth Shady Solís) انجام شد. این یافته شواهدی را تقویت میکند که شیوههای فرهنگی توسعهیافته توسط تمدن کارال، پس از کاهش نفوذ شهرهای بزرگ آن، در پنیکو تداوم یافته و تحول یافتهاند.
در میان این اشیاء، بازنماییهایی از موجودات افسانهای، پرندگان، مارها و قورباغههای دُمدار، همراه با اشکال هندسی و انتزاعی مشاهده میشود. قطعات انساننگار شامل یک پیکره زنانه و دیگر افراد هستند که پژوهشگران آنها را به عنوان اشراف زادگان احتمالی تفسیر کردهاند.
در این میان چندین شیء حفرههای کوچکی دارند که ظاهراً برای قرارگیری کانیها یا سنگهای نیمهقیمتی آماده شدهاند. این ویژگی، تفسیر آنها را به عنوان اشیاء آیینی و نه ابزارهای روزمره تأیید میکند.
این پیشکش همچنین شامل سه مهره، سه قطعه کریزوکولا (سنگ آبیرنگ نیمهقیمتی)، قطعات مهره ساختهشده از صدف حلزونهای زمینی و نه عنصر چشمشکل حکاکیشده از صدف نرمتنان بود. باستانشناسان باور دارند این چشمهای صدفی احتمالاً زمانی به مجسمههای بزرگتر متصل بودهاند. هشت شیء کوچک دیگر همچنان تحت بررسی قرار دارند.
با وجود تعداد اشیاء، این گنجینه تنها فضایی به طول ۲۲ سانتیمتر را اشغال کرده بود. سنگهای رودخانهای به صورت نیمدایره اطراف آن چیده شده بودند و سپس محتویات با خاک پوشانده و زیر سنگ بزرگی مهر و موم شدند. این چیدمان دقیق نشان میدهد اشیاء دور انداخته نشدهاند، بلکه عمداً در یک آیین برنامهریزیشده برای نشانهگذاری مرحله مهمی از ساخت بنا قرار گرفتهاند.
ماورو اوردونز (Mauro Ordóñez)، مدیر محوطه پنیکو، در این رابطه گفت که برخی زیورآلات دارای طرحی موسوم به «چشم خدا» هستند. این نقش به تنهایی تماس مستقیم با جامعه خاصی را ثابت نمیکند، اما در کنار مواد یافتشده در پنیکو، به شواهد تعامل این سکونتگاه با شبکههای مبادلهای فراتر از سواحل مرکزی پرو میافزاید.
کشفیات پیشین در این محوطه شامل پرهای طوطی ، تصویر میمونها و صدفهای دریایی متعلق به آبهای گرم اقیانوس آرام استوایی است. این مواد به پیوندهایی میان ساحل، ارتفاعات آند و مناطق مرتبط با آمازون اشاره دارند.
لازم به ذکر است که شهر پنیکو (Peñico) حدود ۱۸۰۰ سال پیش از میلاد تأسیس شد، زمانی که قدیمیترین مراکز شهری تمدن کارال در حال افول بودند. این سکونتگاه حدود ۱۹٫۴۴ هکتار وسعت دارد و دستکم ۱۵ ساختمان عمومی در خود جای داده است.
مترجم: احسان محمدحسینی