گزارشی تازه از دانشگاههای دولتی کالیفرنیا نشان میدهد پلیس بسیاری از این مراکز به تجهیزاتی مانند تفنگ نیمهخودکار، گاز اشکآور، نارنجک صوتی، شوکر و پهپاد دسترسی دارد؛ موضوعی که با وجود قوانین سختگیرانه برای شفافیت، بار دیگر نگرانیها درباره نظامیشدن فضای دانشگاهها و تأثیر آن بر آزادی بیان و امنیت دانشجویان را برانگیخته است.
به گزارش سیناپرس، اگر کسی از دانشجویان دانشگاههای کالیفرنیا بپرسد پشت درهای بسته ساختمان پلیس دانشگاه چه چیزهایی نگهداری میشود، احتمالا کمتر کسی حدس میزند پاسخ، تفنگ نیمهخودکار، نارنجک صوتی، گاز اشکآور و پهپاد باشد. اما گزارشی تازه نشان میدهد این تجهیزات در بسیاری از دانشگاههای دولتی آمریکا وجود دارند؛ موضوعی که مرز میان «تامین امنیت» و «نظامیکردن محیط دانشگاه» را دوباره به چالشی جدی تبدیل کرده است.
بررسی اسناد مربوط به ۱۴۸ دانشگاه و دانشکده دولتی نشان میدهد پلیس بسیاری از این مراکز به تجهیزاتی دسترسی دارد که معمولا بیشتر در عملیاتهای امنیتی و کنترل شورش دیده میشوند تا محیطهای آموزشی. در میان این تجهیزات، نام تفنگهای نیمهخودکار «ایآر-۱۵»، نارنجکهای صوتی و نوری، گاز اشکآور، شوکر، پهپاد و حتی دستگاههای صوتی بسیار قدرتمند به چشم میخورد؛ ابزارهایی که میتوانند برای کنترل تجمعات یا شرایط اضطراری به کار گرفته شوند.
نکته مهم اینجاست که ایالت کالیفرنیا پس از اعتراضات گسترده سالهای گذشته، قانونی را تصویب کرده بود تا نگهداری چنین تجهیزاتی تنها در شرایط خاص امکانپذیر باشد. بر اساس این قانون، دانشگاهها موظفاند هر سال فهرست کامل تسلیحات خود، دلایل نگهداری آنها و نحوه استفاده از این تجهیزات را بهصورت عمومی منتشر کنند و درباره آن به دانشجویان پاسخگو باشند.
اما یافتههای جدید نشان میدهد همه دانشگاهها به این الزامات عمل نکردهاند. برخی گزارشهای ناقص منتشر کردهاند، بعضی اطلاعات مهمی مانند تعداد سلاحها را حذف کردهاند و تعدادی نیز جلسات عمومی پیشبینیشده در قانون را برگزار نکردهاند. حتی در برخی دانشگاهها تجهیزاتی در انبارها وجود داشته که با سیاستهای رسمی همان مراکز آموزشی هم مطابقت نداشته است.
انتشار این گزارش، اعتراض بسیاری از دانشجویان و فعالان مدنی را به دنبال داشته است. آنها میگویند پس از موج اعتراضات دانشجویی، بهویژه در ارتباط با جنگ غزه، افزایش تجهیزات نظامی در دانشگاهها میتواند فضای علمی را به محیطی امنیتی تبدیل کند و آزادی بیان را تحت تاثیر قرار دهد.
به نقل از ایسنا، در مقابل، مسئولان پلیس دانشگاهها تاکید دارند این تجهیزات صرفا برای شرایط بحرانی نگهداری میشوند و بخش زیادی از آنها تاکنون هرگز مورد استفاده قرار نگرفتهاند.
با این حال، فشار افکار عمومی بیتاثیر نبوده است. چندین دانشگاه پس از انتشار این گزارش وعده دادهاند اطلاعات بیشتری درباره تجهیزات خود منتشر کنند، سیاستهایشان را اصلاح کنند و حتی بخشی از تسلیحات موجود را از رده خارج سازند. با وجود این، یک پرسش همچنان بیپاسخ مانده است؛ آیا حضور سلاحهای نظامی در دانشگاهها امنیت بیشتری برای دانشجویان به ارمغان میآورد یا مرز میان محیط علمی و فضای امنیتی را بیش از گذشته کمرنگ میکند؟