نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد انسانتباران کوچکجثه موسوم به «هابیتها» (Homo floresiensis) که دهها هزار سال پیش در جزیره فلورس اندونزی زندگی میکردند، برخلاف تصور پیشین شکارچیان ماهری نبودند و احتمالاً از بقایای شکار اژدهای کومودو تغذیه میکردند.
به گزارش سیناپرس،این پژوهش که در نشریه علمی Science Advances منتشر شده، فرضیهای را که بیش از دو دهه درباره توانایی این گونه در شکار جانوران بزرگ و استفاده از آتش مطرح بود، به چالش کشیده است.
گونه Homo floresiensis که به دلیل قد حدود یک متری خود به «هابیت» شهرت یافته، حدود ۵۰ هزار سال پیش منقرض شد. این گونه در سال ۲۰۰۳ در غار «لیانگ بوا» در جزیره فلورس کشف شد و وجود ابزارهای سنگی، استخوانهای فیل کوتوله منقرضشده «استگودون» و بقایای سوخته در این محل، باعث شده بود پژوهشگران تصور کنند این انسانتباران قادر به شکار جانوران بزرگ و استفاده از آتش بودهاند. اما پژوهش تازه نشان میدهد این برداشت احتمالاً نادرست بوده است.
آزمایشی با اژدهای کومودو
تیم تحقیقاتی به سرپرستی «الیزابت گریس ویچ» بیش از سه هزار قطعه استخوان استگودون متعلق به بازه زمانی ۱۹۰ تا ۵۰ هزار سال پیش را بررسی کرد.
پژوهشگران برای مقایسه آثار دندان شکارچیان، در یک آزمایش کنترلشده لاشه یک بز را در اختیار اژدهای کومودو قرار دادند و سپس با استفاده از تصویربرداری سهبعدی، آثار دندان این خزنده را با نشانههای موجود روی استخوانهای باستانی مقایسه کردند. نتایج نشان داد الگوی این آثار شباهت بسیار زیادی به یکدیگر دارد و با آثار ناشی از ابزارهای سنگی انسان تفاوت محسوسی دارد. همچنین هیچ نشانهای از برخورد سرنیزه یا سلاح شکار روی استخوانها مشاهده نشد.
بر اساس این یافتهها، پژوهشگران نتیجه گرفتند که اژدهایان کومودو نخست استگودونها را میدریدند و انسانهای فلورس تنها از بقایای لاشه تغذیه میکردند.
شواهدی علیه استفاده از آتش
در بخش دیگری از این پژوهش، نزدیک به هفت هزار قطعه استخوان جوندگان نیز از نظر آثار سوختگی بررسی شد؛ زیرا اگر «هابیتها» از آتش استفاده میکردند، انتظار میرفت این استخوانها نیز آثار حرارت را نشان دهند.
با این حال، پژوهشگران هیچ شواهد معتبری از سوختگی در لایههای مربوط به Homo floresiensis پیدا نکردند؛ موضوعی که فرضیه استفاده کنترلشده از آتش توسط این گونه را نیز تضعیف میکند.
به گفته پژوهشگران، این نتایج تصویر جدیدی از تواناییهای شناختی و رفتاری انسانهای فلورس ارائه میدهد و این احتمال را تقویت میکند که این گونه از نیاکانی با فناوری و مهارتهای سادهتر تکامل یافته باشد.
با این حال، دانشمندان تأکید میکنند برای درک کامل رفتار، رژیم غذایی و جایگاه تکاملی Homo floresiensis به کاوشهای بیشتر و شواهد باستانشناسی جدید نیاز است.
مترجم:ندا جوادهراتی