وی پس از طی تحصیلات مقدماتی وارد دانشگاه شد و در رشته پزشکی فارغ التحصیل گردید و آنگاه به جراحی اشتغال ورزید. بروکا همزمان به امور تحقیقاتی و مطالعاتی پرداخت تا اینکه برای اولین بار، برای درمان یک دُمَل مغزی، با استفاده از مته و ارّه جراحی، کاسه سر انسان را سوراخ کرد. بروکا در سال 1861م، تحقیقات خود را بر روی جمجمه مردگان انجام داد و به کشفیات مهمی در این باره پی برد.
بروکا به این نتیجه دست یافت که مرکز تکلمْ در نیمکره چپ مغز است و هر ضایعهای که بر این قسمت از مُخ وارد آید، موجب ناتوانی در حرف زدن خواهد شد. بدینترتیب برای اولین بار، ارتباط میان یکی از استعدادهای جسمی، با نقطه کنترل آن در مغز به طور واضح و مسلّم آشکار گردید. بروکا در کنار این تحقیقات، به مسائل مربوط به مردمشناسی نیز میپرداخت و با ابتکار فن جمجمه شناسی، ارتباطی بین طب و جامعه شناسی به وجود آورد.
اطلاعات و تحقیقات بروکا در زمینه جمجمه، در عصر خود، بیش از هر دانشمند دیگری بود و لاجرم میتوان به خوبی از این اطلاعات برای مردمشناسی علمی استفاده کرد.
او همچنین به اسبابهای تازهای برای اندازه گیری های مربوط به جمجمه سنجی دست یافت. بروکا در زمان حیات خویش، از نظریات چارلز داروین، طبیعی دان انگلیسی درباره نظریه تکاملْ، دفاع و حمایت کرد و با ارائه آثار و اندیشه های خود، موجب توسعه نظریه تحول و تکامل شد. پل بروکا سرانجام در هشتم ژوئیه 1880م در 56 سالگی درگذشت.
منبع:راسخون