با وجود تصویب آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی در سال ۱۴۰۱، بخش مهمی از آن هنوز اجرا نشده و بهویژه ممنوعیت توزیع رایگان در فروشگاهها به نتیجه نرسیده است. مسئولان محیط زیست میگویند نبود هماهنگی میان دستگاهها و مقاومت بخش خردهفروشی، اجرای این قانون را در هزارتوی تصمیمگیریها متوقف کرده است.
به گزارش سیناپرس، سید مجتبی صدرزاده،رئیس گروه پسماندهای عادی و کشاورزی سازمان حفاظت محیط زیست ضمن تشریح سابقه تصویب آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی در سال ۱۴۰۱ و عملیاتی نشدن برخی مواد آن، به تلاش مرکز امور اصناف در شرایط کنونی برای ممنوعیت توزیع رایگان کیسههای پلاستیکی در فروشگاههای زنجیرهای و سوپرمارکتها اشاره کرد.
آیین نامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی سال ۱۴۰۱ به تصویب رسید که یکی از مهمترین بندهای آن ممنوعیت توزیع رایگان کیسههای پلاستیکی است و با وجود اینکه هر چند وقت یکبار عمل به این تکلیف قانونی رسانهای میشود ولی هنوز چالشهایی در این راه وجود دارد، از سوی دیگر با توجه به کاهش تولید پلاستیک در پی حمله به کارخانههای پتروشیمی ضرورت اجرای این آییننامه بیش از پیش احساس میشود.
صدرزادهبا اشاره به تصویب آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی اظهار کرد: دفتر مدیریت پسماند سازمان حفاظت محیط زیست از دهه ۹۰ پیگیر تصویب آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی بود.
در نهایت این آییننامه در مهرماه ۱۴۰۱ در هیئت دولت تصویب و به دستگاه اجرایی ابلاغ شد. ضوابط و وظایفی برای آنها در آییننامه تعیین شده بود اما بخش اعظمی از این آییننامه بهویژه ماده ۲ و ۳ آن اجرایی نشد.
وی افزود: ماده ۲ راجع به تولید کیسههای پلاستیکی نازک با ضخامت کمتر از ۲۵ میکرون است. بر اساس این ماده تولید کیسههای پلاستیکی نازک با قطر کمتر از ۲۵ میکرون یعنی کیسههای خرید باید محدود و با کیسههای سازگار با محیط زیست و زیستتخریبپذیر جایگزین شود. این کار را وزارت صمت باید انجام میداد ولی تا حالا هیچ اقدامی در این زمینه نکرده است.
رئیس گروه پسماندهای عادی و کشاورزی سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه ماده ۳ آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی راجع به توزیع کیسههای پلاستیکی در فروشگاههای زنجیرهای و واحدهای صنفی است، گفت: بر اساس این ماده وزارت صمت باید شیوهنامهای را تدوین کند که بر اساس آن توزیع کیسههای پلاستیکی نازک در فروشگاهها محدود یا ممنوع شود اما این ماده هم بهسرانجام نرسید.
وی اضافه کرد: ما جلسات متعددی با اصناف و فروشگاههای زنجیرهای و اتحادیه کشوری این فروشگاه برای ممنوعیت توزیع رایگان پلاستیکی برگزار کردیم. اگر این کیسهها بهصورت رایگان در اختیار خریداران قرار نگیرد، بیرویه مصرف نمیشود ولی این مورد به سرانجام نرسیده است.
صدرزاده ادامه داد: مدیران فروشگاههای زنجیرهای معتقدند که در زمینه ممنوعیت عرضه رایگان کیسههای پلاستیکی در همه فروشگاهها باید هماهنگ و ملی عمل شود نه اینکه تنها برخی فروشگاهها به آن عمل کنند چراکه ناهماهنگی موجب از دست رفتن مشتریان فروشگاههای اجراکننده این آییننامه میشود علاوه بر آن در فروشگاههای خواربار فروشیهای سطح شهر نیز باید اعمال شود.
وی با اشاره به تولید کمتر کیسههای پلاستیکی به علت حملات رخ داده در جنگ تحمیلی به واحدهای پتروشیمی گفت: در این شرایط مرکز امور اصناف و بازرگانان وزارت صمت وارد عمل شده است و یکی دو جلسه را برای تعیین ضوابطی در جهت اجرای ماده ۳ به منظور ممنوعیت و محدودیت توزیع کیسههای پلاستیکی در فروشگاههای زنجیرهای و سوپرمارکتها با اتاق اصناف ایران و اتاق اصناف تهران برگزار کردهاند و سازمان حفاظت محیط زیست نیز در این جلسهها شرکت کرده است.
رئیس گروه پسماندهای عادی و کشاورزی سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه مهمترین بند ماده ۳ بند اول آن یعنی ممنوعیت توزیع رایگان به جز کیسههای فریزی است، توضیح داد: کیسههای فریزری را مستثنی کردیم چون وزارت بهداشت اعلام کرد استفاده مجدد از کیسههای فریزی بهداشتی نیست چراکه چربی به دیواره آن میچسبد.
وی تاکید کرد: در حال حاضر بیشترین تاکید ما اعمال ممنوعیت در توزیع رایگان کیسههای پلاستیکی است تا فراوان و بیضابطه توزیع نشود. اکنون نانواییها و برخی سوپرمارکتها برای کیسههای پلاستیکی مبالغی را دریافت میکنند البته پیش از شروع جنگ تحمیلی رئیس اتحادیه سوپر مارکتها و خواربار فروشی در جلسهای با سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرده بود پرداخت هزینه برای توزیع رایگان کیسههای پلاستیکی برایشان بسیار زیانبار است و قصد داشتند هزینه آن را از مشتری دریافت کنند و ما هم از آن استقبال کردم.
به نقل از ایسنا، پس از شروع جنگ تحمیلی جلسات ادامه پیدا نکرد و در پی بروز مشکل برای واحدهای پتروشیمی، جلساتی برای ممنوعیت توزیع رایگان کیسههای پلاستیکی برگزار میشود.
صدرزاده در پایان درباره تاثیر ممنوعیت توزیع رایگان کیسههای پلاستیکی در کاهش آلودگی پلاستیکی کشور گفت: این کار در بسیاری از کشورهای دنیا در حال انجام است چراکه لزوم پرداخت مبلغی هرچند ناچیز برای کیسههای پلاستیکی بار روانی دارد و مشتری را به کمتر مصرفکردن آنها تشویق میکند علاوه بر آن اگر این کیسهها در معرض دید نباشد خریدار کمتر به استفاده از آن تشویق میشود و در نتیجه آلودگی پلاستیکی کمتری تولید میشود.