پژوهش تازهای از دانشگاه توکیو نشان میدهد که خواندن کتاب ها روی کاغذ در مقایسه با تبلت، ممکن است مغز را برای پردازش داستانها آمادهتر کند و توانایی خواننده را در ترکیب بخشهای مختلف داستان افزایش دهد.
به گزارش سیناپرس، مطالعه که توسط کونیوشی ال. ساکای و همکارانش انجام شد، شامل ۲۵ دانشجوی ژاپنی بود که یک سری مانگای محبوب (کمیک یا رمان مصور ژاپنی)را مطالعه کردند؛ نیمی روی صفحات فیزیکی و نیمی روی تبلت. پس از مطالعه، شرکتکنندگان تحت تصویربرداریMRIقرار گرفتند و توانایی درک و ترکیب داستانها مورد سنجش قرار گرفت.
کارایی مغز در پردازش داستانها
نتایج نشان داد: دقت پاسخدهی در گروههای کاغذ و تبلت مشابه بود، اما زمان پاسخ به سوالات پیچیده که نیاز به اتصال دو نیمه داستان داشت، در گروه تبلت بهطور قابلتوجهی طولانیتر بود.
همچنین اسکنهای مغزی نشان داد : نواحی جلویی مغز که مسئول پردازش زبان و ادغام اطلاعات داستانی هستند، در خوانندگان کاغذ آرامتر فعالیت کردند. این آرامش معمولاً نشانه پردازش کارآمدتر است، زیرا مغز مجبور نیست تلاش اضافی برای بازسازی داستان انجام دهد. در مقابل، مغز کسانی که با تبلت خوانده بودند، مجبور شد منابع اضافی را به کار گیرد تا اطلاعات داستان را به هم پیوند دهد.
چرا صفحات فیزیکی ممکن است بهتر باشند؟
محققان معتقدند که ثبات و چینش ثابت صفحات کاغذ، یک نقشه ذهنی برای خواننده ایجاد میکند و اطلاعات داستان را محکمتر در حافظه تثبیت میکند. برخلاف صفحات دیجیتال که محتوای آنها به سرعت جایگزین میشود، صفحات کاغذی حس جهتیابی و پیوستگی بیشتری برای ذهن فراهم میکنند.
گفتنی است،این تحقیق محدود به ۲۵ دانشجوی دانشگاه توکیو و یک سری مانگا با ساختار خاص بود و نتایج ممکن است برای همه سنین، زبانها یا انواع کتابها صادق نباشد. با این حال، این یافتهها بار علمی تازهای به این ایده میدهند که فرمت داستان –دیجیتال یا فیزیکی –میتواند نحوه تثبیت و پردازش آن در مغز را تغییر دهد.
این مطالعه نشان میدهد که تجربه فیزیکی خواندن کتاب، علاوه بر لذت ظاهری، ممکن است باعث کارآمدتر شدن ذهن در درک داستانها شود. فرمت داستان، برخلاف تصور رایج، یک جزئیات ساده نیست، بلکه میتواند بر نحوه ذخیره و یادآوری اطلاعات توسط مغز تاثیر بگذارد.
مترجم:امیرحسین فتائی