به نظر میرسد دلیل جدیدی برای مصرف قهوه کشف شده و مطالعات جدید نشان میدهد قهوه پتانسیل افزایش سلامت و طول عمر را دارد.نکته شگفتانگیز این است که دلیل اصلی این موضوع، کافئین نبوده و این ماده تنها نقش کوچکی در این فرآیند ایفا میکند.
به گزارش سیناپرس، مطالعات متعددی نشان داده است که مصرفکنندگان قهوه عمر طولانیتری دارند و نرخ ابتلا به اختلالات مزمن و مرتبط با افزایش سن، از جمله سرطان، بیماریهای قلبی-عروقی و زوال عقل در میان آنها کمتر است.
با این حال، بسیاری از مطالعات گذشته صرفاً مشاهدهای بودهاند و قادر به ارائه توضیح بیولوژیکی مشخصی درباره اثرات ظاهری ضدپیری قهوه نبودهاند. به تازگی، مطالعات مبتنی بر اتصال مولکولی (Binding studies) و آزمایشهای سلولی انجامشده در دانشگاه ایالتی تگزاس نشان داد که ترکیبات موجود در قهوه ممکن است با اتصال به گیرندهای به نام NR4A1، سلامت را تقویت کنند. این پروتئین مسئول تنظیم فعالیت ژنها در پاسخ به استرسهای بیولوژیکی و سایر محرکها است.
دکتر استفان سیف(Stephen Safe)، زیستشیمیدان و از اعضای این تیم مطالعاتی در رابطه با موضوع فوق می گوید: قهوه دارای خواص شناختهشدهای برای ارتقای سلامت است. آنچه ما نشان دادهایم این است که برخی از این اثرات ممکن است به نحوه تعامل ترکیبات قهوه با این گیرنده مرتبط باشد؛ گیرندهای که در محافظت از بدن در برابر آسیبهای ناشی از استرس نقش دارد.
گفتنی است گیرنده NR4A1 به عنوان یک حسگر مغذی عمل کرده و تصور میشود که با دریافت رژیم غذایی، فرآیندهای متعددی در سراسر بدن را تعدیل نماید. از جمله این موارد میتوان به فرآیندهای مرتبط با التهاب، متابولیسم و ترمیم بافتها اشاره کرد. علاوه بر این، تحقیقات پیشین نشان دادهاند که بیان ژن NR4A1 در انسانها و موشها با افزایش سن کاهش مییابد که این امر ممکن است حساسیت و آسیب پذیری افراد به بیماریها را افزایش دهد.
دکتر سیف در این رابطه بیان میکند: تقریباً هر بافتی که در بدن آسیب ببیند، NR4A1 پاسخ داده تا میزان آسیب را کاهش دهد. اگر این گیرنده را حذف کنید، آسیب شدیدتر خواهد بود.
در مطالعه اخیر، محققان انواع مختلف سلولها را در معرض ترکیبات قهوه قرار دادند. این سلولها شامل یک خط سلولی سرطان انسانی و همچنین ماکروفاژها (گلبولهای سفید خون) مشتقشده از موش بودند.
آنها دریافتند که برخی از ترکیبات قهوه به ژن NR4A1 متصل میشوند و رشد سلولها در خط سلولی سرطانی را مهار میکنند. همچنین به نظر میرسد که برخی از ترکیبات قهوه پاسخ التهابی را که توسط گلبولهای سفید تعدیل میشود، مهار میکنند.
در این میان نکته قابل توجه این است که اگرچه اغلب کافئین به عنوان عامل اصلی مفید بودن قهوه معرفی میشود، اما به نظر نمیرسد ماده مؤثره اصلی مسئول اثرات مشاهدهشده سلامتبخش قهوه از طریق این ژن و مسیر خاص باشد.
دکتر سیف در توضیح موضوع فوق میگوید: کافئین به این گیرنده متصل میشود، اما در مدلهای آزمایشگاهی ما تأثیر چندانی نداشته و شواهد به روشنی نشان می دهند ترکیبات پلیهیدروکسی و پلیفنولیک بسیار فعالتر هستند.
علاوه بر این، ترکیبات قهوه به روشهای متعدد دیگری نیز اثرات سلامتبخشی داشتهاند، از جمله مهار مستقیم آنزیمها، واسطهگری در فرآیندهای ایمنی و تغییر میکروبیوم (فلور میکروبی) که همواره حائز اهمیت است. این مکانیسمها به گونهای ترکیب میشوند که به مصرفکنندگان قهوه، مزایای سلامتبخشی مشابه آنچه در جمعیتهای گیاهخوار و مناطق با امید به زندگی بالا مشاهده شده است، اعطا میکنند؛ با وجود اینکه قهوه تنها بخشی از رژیم غذایی کلی آنها را تشکیل میدهد.
با این حال، محققان تأکید میکنند که یافتههای آنها توصیههای فعلی درباره مصرف قهوه را تغییر نمیدهد.
شرح کامل این پژوهش در آخرین شماره مجله تخصصی تغذیه یا Nutrients منتشر شده است.
مترجم: مریم عالمی