نماد سایت خبرگزاری سیناپرس

کواکوا: سیاره‌ای تاریک، سنگی و بدون هوا

مشاهدات تلسکوپ جیمز وب نشان می‌دهد سیاره فراخورشیدی «کواکوا»، نزدیک‌ترین ابرزمین شناخته شده، سطحی از بازالت تیره دارد و فاقد جو یا پوشش گیاهی است. این کشف، این سیاره داغ و خشک را از زمین و سایر اجرام آسمانی متمایز می‌کند.

به گزارش سیناپرس، دانشمندان برای اولین بار سطح کوآکوآ، یکی از نزدیکترین ابر زمین‌های شناخته شده را بررسی کرده و دریافته‌اند که پوشیده از بازالت و سایر سنگ‌های تیره رنگ است. سرویس مطبوعاتی موسسه نجوم ماکس پلانک در آلمان اعلام کرد این امر این سیاره فراخورشیدی را با زمین یا سایر اجرام آسمانی بدون هوا متفاوت می‌کند.

لورا کریدبرگ، رئیس بخش فیزیک جوی سیارات فراخورشیدی این موسسه، گفت: «به لطف حساسیت استثنایی تلسکوپ فضایی جیمز وب، ما توانستیم تابش ساطع شده از سطح سیارات سنگی دوردست را تشخیص دهیم. مشاهدات ما نشان می‌دهد که کوآکوآ یک دنیای داغ، تاریک و سنگی بدون جو یا پوشش گیاهی است.»

دانشمندان گفتند که کوآکوآ مدت‌هاست که مورد توجه ستاره‌شناسان بوده است. محققان معتقدند که این سیاره فراخورشیدی کاملاً فاقد جو است و این امر آن را بیشتر به عطارد یا ماه شبیه می‌کند تا زمین. این امر امکان مطالعه ترکیب شیمیایی و ساختار سطحی آن را با ردیابی تابش مادون قرمز ساطع شده از سنگ‌های آن، که معمولاً توسط گاز‌های جوی و بخار آب جذب یا پراکنده می‌شوند، فراهم می‌کند.

دانشمندان سیاره‌ای از اروپا و ایالات متحده اولین مشاهدات از این دست را از کائوآکوا با استفاده از ابزار‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب، که در سال ۲۰۲۱ پرتاب شد، انجام دادند. اندازه‌گیری‌های طیف مادون قرمز این “ابرزمین” تأیید کرد که در واقع کاملاً فاقد جو است. در عین حال، آنها ظاهر سطحی غیرمعمولی را آشکار کردند که آن را از سایر جهان‌های بدون هوا متمایز می‌کند.

به طور خاص، دانشمندان ذخایر بزرگی از سنگ‌های بازالت یا مشابه را کشف کردند که حاوی نسبت‌های بالایی از الیوین هستند و رنگدانه تیره‌ای از خود نشان می‌دهند. این یک شگفتی بود، زیرا دانشمندان سیاره‌ای فرض کرده بودند که بمباران مداوم ریزسیارک‌ها بر روی سطح کوکوآ باید باعث تجدید و روشن‌تر شدن رنگ خاک سطحی شود، که از قطعات سیارک‌ها و بقایای پوسته بالایی سیاره تشکیل شده است.

وجود بازالت در سطح کوکوآ، آن را از زمین متمایز می‌کند، که پوسته آن عمدتاً از گرانیت و سایر سنگ‌های غنی از سیلیس تشکیل شده است. این نشان می‌دهد که فضای داخلی کوکوآ فاقد ذخایر آب زیاد لازم برای حفظ فرآیند‌های تکتونیکی است.

مشاهدات بیشتر از سطح سیاره به تعیین اینکه آیا از سنگ متراکم تشکیل شده است یا رگولیت، یک خاک پودری، کمک می‌کند و بنابراین نشان می‌دهد که فضای داخلی کوکوآ چه مدت از نظر زمین‌شناسی غیرفعال بوده است.

درباره کوکوآ

به نقل از خبرنگاران جوان، کواکوآ (LHS ۳۸۴۴b)، که قطر آن حدود ۳۰ ٪ بزرگتر از زمین و جرم آن ۲.۲ تا ۲.۴ برابر بیشتر است، در صورت فلکی توکانا، تقریباً ۴۹ سال نوری از زمین واقع شده است.

این سیاره توسط تلسکوپ مدارگرد TESS در مجاورت ستاره کوتوله قرمز LHS ۳۸۴۴ کشف شد که تابش آن یک طرف سیاره را تا ۷۷۰ درجه سانتیگراد گرم می‌کند، در حالی که طرف دیگر چند صد درجه خنک‌تر است.

خروج از نسخه موبایل