فرودگاه توکیو گامی بلند در مسیر اتوماسیون برداشته و با استقرار ربات Unitree، عملیات بارگیری را تحت نظارت هوش مصنوعی و با هدف افزایش بهرهوری آغاز کرده است.
به گزارش سیناپرس، فرودگاه هانِدا توکیو با ورود ربات انساننمای Unitree به عملیات بارگیری گام تازهای در مسیر اتوماسیون فرودگاهی برداشته است؛ طرحی آزمایشی که با هدف جبران کمبود نیروی کار و افزایش بهرهوری تا سال ۲۰۲۸ ادامه خواهد داشت.
فرودگاه بینالمللی هاندا در توکیو در چارچوب یک طرح آزمایشی جدید، استفاده از ربات انساننمای ساخت چین را برای کمک به عملیات زمینی آغاز کرده است؛ اقدامی که با هدف مقابله با کمبود نیروی کار در صنعت هوانوردی ژاپن و افزایش بهرهوری در بخش حملونقل بار و چمدان انجام میشود.
بر اساس این طرح که از ماه مه آغاز خواهد شد و تا سال ۲۰۲۸ ادامه دارد رباتهای انساننمای شرکت Unitree Robotics در کنار نیروهای انسانی شرکت Japan Airlines وظایفی مانند جابهجایی بار و چمدان در محوطه باند فرودگاه را بر عهده خواهند گرفت. این پروژه با همکاری گروه GMO Internet Group اجرا میشود.
این اقدام در شرایطی صورت میگیرد که ژاپن با دو چالش همزمان روبهرو است: افزایش شدید گردشگران خارجی و کاهش جمعیت در سن کار. تنها در دو ماه نخست سال ۲۰۲۶، بیش از ۷ میلیون گردشگر وارد این کشور شدهاند؛ در حالی که سال گذشته رکورد ۴۲.۷ میلیون گردشگر ثبت شده بود.
ویژگیهای ربات G۱ و قابلیتهای عملیاتی
در این طرح از مدل G۱ شرکت Unitree استفاده شده است؛ رباتی انساننما با ارتفاع حدود ۱.۳۲ متر و وزن نزدیک به ۳۵ کیلوگرم. این ربات دارای ۲۳ درجه آزادی حرکتی است که امکان انجام حرکات هماهنگ و نسبتاً دقیق را فراهم میکند.
G۱ مجهز به حسگرهای پیشرفته شامل لیدار سهبعدی، دوربین عمقسنج و سیستم ورودی صوتی است و میتواند در محیطهای شلوغ و پیچیده فرودگاهی حرکت کند. باتری این ربات حدود دو ساعت کارکرد مداوم را پشتیبانی میکند و سرعت حرکتی آن تا حدود ۷.۲ کیلومتر بر ساعت گزارش شده است.
در نمایش اولیه این فناوری، ربات توانست با دقت نسبی بستههای بار را روی نوار نقاله قرار دهد و حتی با حرکات ساده به کارگران انسانی اشاره کند؛ نشانهای از تلاش برای هماهنگی تدریجی انسان و ماشین در محیط عملیاتی واقعی.
توسعه مبتنی بر هوش مصنوعی و شبیهسازی
فرآیند آموزش این رباتها با استفاده از محیطهای شبیهسازی مجازی آغاز میشود. در این مرحله، نسخه دیجیتالی ربات در بسترهایی مانند NVIDIA Isaac Simulator آموزش میبیند تا رفتارهای پیچیده را از طریق یادگیری تقویتی فرا بگیرد.
سپس با استفاده از دادههای حرکتی و ویدئویی انسان، مدل دیجیتال ربات ساخته و حرکات انسانی به آن منتقل میشود. در نهایت، این مهارتها از طریق رویکرد شبیهسازی به واقعیت به ربات فیزیکی انتقال مییابد تا در محیط واقعی فرودگاه قابل استفاده باشد.
هدف: کاهش فشار کاری و جبران کمبود نیروی انسانی
مسئولان Japan Airlines اعلام کردهاند که استفاده از رباتها در وظایف فیزیکی و تکراری میتواند فشار کاری کارکنان را کاهش دهد و شرایط ایمنتری برای کار فراهم کند. با این حال تاکید شده است که مسئولیتهای حساس مانند مدیریت ایمنی همچنان تحت کنترل نیروهای انسانی باقی خواهد ماند.
در حال حاضر، عملیات زمینی فرودگاهها به شدت به نیروی انسانی وابسته است؛ فعالیتهایی که در محیطهای پرتنش و فشرده مانند جابهجایی بار و تجهیزات انجام میشوند. کاهش جمعیت در سن کار در ژاپن نیز این چالش را تشدید کرده است.
برآوردها نشان میدهد که این کشور ممکن است تا سال ۲۰۴۰ به بیش از ۶.۵ میلیون نیروی کار خارجی نیاز داشته باشد؛ موضوعی که در کنار محدودیتهای مهاجرتی، فشار مضاعفی بر بازار کار وارد کرده است.
چشمانداز توسعه رباتیک در فرودگاهها
بر اساس این برنامه، اجرای پروژه در چند مرحله انجام میشود؛ ابتدا با بررسی دقیق فرآیندهای کاری برای شناسایی وظایف قابل واگذاری به رباتها، سپس آزمایش در محیطهای شبیهسازیشده و در نهایت استقرار تدریجی در محیط واقعی.
به نقل از برنا، هدف نهایی ایجاد مدلی ترکیبی از همکاری انسان و ربات است؛ بهگونهای که ماشینها وظایف تکراری و سنگین را بر عهده بگیرند و کارکنان انسانی بر امور نظارتی و تصمیمگیری تمرکز کنند.
این پروژه در حالی پیش میرود که صنعت هوانوردی جهانی به دنبال راهحلهایی برای اتوماسیون هوشمند در شرایط کمبود نیروی کار و افزایش تقاضای سفرهای هوایی است.