ایران با ارسال نامه اعتراضی به دبیرکل سازمان ملل، تخریب ایستگاههای فضایی توسط آمریکا را نه تنها علیه منافع ملی، بلکه علیه منافع جمعی بشریت دانست.
به گزارش سیناپرس، نامه اعتراضی ایران به سازمان ملل متحد، پرده از ابعاد جدیدی از تروریسم فضایی برداشت که نه تنها امنیت ملی، بلکه منافع جمعی جهان را هدف قرار داده است.
امیرسعید ایروانی، نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد، در نامهای اعتراضی به آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت پرده از جنایتی برداشت که فراتر از مرزهای جغرافیایی، منافع جمعی بشریت را هدف قرار داده است.
وی با اشاره به حملات عامدانه دشمن به زیرساختهای فضایی و علمی ایران، این اقدامات را مصداق بارز تروریسم دولتی و جنایت جنگی توصیف کرد؛ اقداماتی که در جهانی بههمپیوسته، زنجیره خدمات حیاتی ماهوارهای را با مخاطره جدی روبرو کرده است.
امنیت جهانی در مخاطره
در طول ۴۰ روز تجاوز دشمن آمریکایی_صهیونیستی، لیست بلندی از مراکز مهم فضایی مورد حمله قرار گرفتهاند؛ از جمله مرکز تحقیقات فضایی دانشگاه علم و صنعت، پژوهشگاه هوافضا، پژوهشگاه فضایی ایران، پژوهشکده سامانههای ماهوارهای، پژوهشکده پیشرانش فضایی و مرکز فضایی ماهدشت.
همچنین ایستگاههای مرتبط با «رصدخانه خیام» و بیش از ۳۰ ایستگاه پخش رادیو و تلویزیون نیز آسیب دیدهاند. این نشاندهنده یک استراتژی برای فلج کردن توانمندیهایی است که مستقیماً با «زیست انسانی» و «ارتباطات جهانی» در ارتباط است.
نکته کلیدی نامه سفیر ایران، هشدار نسبت به اختلال در چرخهی فضایی جهان است. ایران به عنوان عضو فعال کمیته بهرهبرداری صلحآمیز از فضای ماورای جو (COPUOS)، بخش مهمی از دادههای پایش محیطزیستی و تغییرات اقلیمی خود را با جهان به اشتراک میگذارد.حمله به این ایستگاهها، تنها حمله به ایران نیست؛ بلکه مدیریت بلایای طبیعی (سیل، زلزله و خشکسالی) را در منطقه دشوار میکند و تبادل دادههای مربوط به تغییرات اقلیمی جهانی را مختل میسازد. این اختلال در نهایت میتواند پیشبینی بحرانهای اقلیمی را دشوارتر کند، توان کشورها را در مدیریت بلایای طبیعی کاهش دهد و حتی بر شبکههای ارتباطی و سامانههای ناوبری اثر بگذارد؛ مسائلی که پیامدهای انسانی و اقتصادی آن فراتر از مرزها خواهد بود.
در واقع، هدف قرار دادن زیرساختهایی که در علم و ایمنی عمومی نقش مهمی دارند، پیامدهای جدی و قابل توجهی دارند. به طور کلی، اختلال در ایستگاههای زمینی فقط دسترسی یک کشور به دادهها را محدود نمیکند، بلکه میتواند به خدماتی آسیب بزند که برای همه کشورها اهمیت دارند؛ مانند پایش محیطزیست، مدیریت بحران و ارتباطات. در نتیجه، این نوع اقدامات میتواند توان جهانی برای مقابله با بحرانها را نیز کاهش دهد.
نقض آشکار منشور ملل متحد
علاوه بر این، حملات به مراکز علمی و پژوهشی ایران در شرایطی انجام شده که طبق بند ۴ ماده ۲ منشور سازمان ملل، استفاده از زور یا تهدید علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی کشورها ممنوع است و چنین اقداماتی میتواند مصداق نقض حقوق بینالملل بشردوستانه باشد. علاوه بر این، معاهده فضای ماورای جو (۱۹۶۷) صراحتاً تأکید میکند که فضا متعلق به تمام بشریت است و باید برای مقاصد صلحآمیز استفاده شود. دشمن با هدف قرار دادن رصدخانهها و مراکز علمی، عملاً علیه حقوق بشردوستانه و میراث علمی جهان اعلان جنگ کرده است.
از «سوله» تا «ثریا»؛ دانش بومی نابودشدنی نیست
به نقل از فارس، اگرچه ساختمان و تجهیزات در این حملات آسیب دیدهاند، اما واقعیت بنیادین صنعت فضایی ایران، ریشه در دانش بومی دارد. مسیری که روزگاری از هستههای کوچک پژوهشی در کارگاههای دانشگاهی آغاز شد، امروز ایران را به جمع ۱۰ کشور صاحب فناوری کامل فضایی رسانده است.
این تجربه که در بستر سختترین تحریمها به دست آمده نشان میدهد که صنعت فضایی ایران یک ساختمان نیست که با بمب فرو بریزد؛ بلکه یک جریان علمی پیشرو است که با تکیه بر نیروی انسانی متخصص، مسیر صعودی خود را ادامه خواهد داد. اما همانطور که در نامه ایران به دبیرکل سازمان ملل آمده، این اقدامات منافع جمعی بشریت را در بهرهبرداری صلحآمیز از فضا تضعیف میکند. جهان باید بداند که هزینه خاموش کردن رصدخانهها و مراکز فضایی ایران را نه فقط یک کشور، بلکه زنجیره امنیت و ارتباطات بینالمللی پرداخت میکند.