دانشمندان میگویند گرد و غبار خطرناک و شیشهمانند ماه میتواند به منبعی حیاتی برای ساخت زیستگاهها و زیرساختها روی سطح این قمر تبدیل شود.
به گزارش سیناپرس، با نزدیک شدن برنامههای فضایی برای بازگشت انسان به ماه، مسئله اسکان و بقا در این محیط بیش از پیش اهمیت یافته است. بر اساس برنامهریزیها، ناسا قصد دارد تا سال ۲۰۲۸ و در قالب مأموریت «آرتمیس ۴» فضانوردان را روی ماه فرود آورد، در حالی که چین نیز هدفگذاری کرده تا سال ۲۰۳۰ اولین فضانوردان خود را به این جرم آسمانی اعزام کند.
با این حال، دو چالش اساسی همچنان پابرجاست: نخست، محل زندگی انسانها روی ماه و دوم، نحوه مقابله با گرد و غبار ماه که بهشدت ساینده، تیز و فراوان است.
گرد و غبار ماه که از ذرات بسیار ریز و سیلیکاتی تشکیل شده، میتواند برای سلامت انسان خطرناک باشد؛ مشابه اثراتی که گرد و غبار معدنی در زمین بر ریهها دارد. این ذرات در مأموریتهای آپولو نیز مشکلات جدی ایجاد کردند؛ از تخریب کفشهای فضانوردان گرفته تا آسیب به درزهای آببندی تجهیزات.
با این حال، پژوهشی جدید از سوی مهندسان دانشگاه رایس و دانشگاه ایالتی آیووا نشان میدهد همین ماده خطرناک میتواند به یک فرصت تبدیل شود.
این تیم تحقیقاتی بررسی کرده است ؛ چگونه میتوان شبیهساز خاک ماه (رگولیت) را با مواد کامپوزیتی پیشرفته ترکیب کرد. این کامپوزیتها که در صنایع هوافضا کاربرد گسترده دارند، در صورت تقویت با ذرات رگولیت میتوانند تا ۳۰ تا ۴۰ درصد در برابر آسیب مقاومتر شوند.
به گفته پژوهشگران، این رویکرد میتواند برای ساخت زیستگاهها، دیوارهای محافظ و سایر زیرساختهای مورد نیاز روی ماه به کار رود. چنین راهکاری اهمیت زیادی دارد، زیرا انتقال مصالح ساختمانی از زمین به ماه بسیار پرهزینه و پرمصرف است.
از سوی دیگر، مناطق قطب جنوبی ماه به دلیل وجود یخ آب مورد توجه قرار گرفتهاند. این یخ میتواند برای تأمین آب آشامیدنی، تولید اکسیژن و حتی سوخت موشکها استفاده شود.
در مجموع، این پژوهش نشان میدهد که بهجای مقابله صرف با چالشهای محیطی ماه، میتوان از همین شرایط بهعنوان منابعی برای ساخت و توسعه سکونتگاههای انسانی بهره برد؛ رویکردی که میتواند مسیر حضور بلندمدت بشر در ماه را هموارتر کند.
گزارش:فرگل غفاری