دانشمندان با کمک داوطلبان مردمی، نوعی پدیده نادر در آبوهوای فضایی را کشف کردهاند؛آن هم نه با چشم، بلکه با گوش!
به گزارش سیناپرس، زمین درون یک میدان مغناطیسی گسترده قرار دارد که مانند یک سپر نامرئی از ما محافظت میکند. این فضا که از ذرات باردار (پلاسما) پر شده، همیشه آرام نیست. فعالیتهای خورشیدی میتوانند موجهایی در این محیط ایجاد کنند که حتی روی زمین هم اثر گذاشته و مثلاً شبکههای برق را مختل کنند.
برای درک بهتر این موجها، پژوهشگران پروژهای به نام HARP (مخفف «هلیوفیزیک شنیداری: رزونانسها در پلاسما») راهاندازی کردند. در این پروژه، دادههای میدان مغناطیسی زمین به صدا تبدیل شد تا داوطلبان بتوانند با گوش دادن به آنها، الگوهای خاصی از امواج پلاسما را شناسایی کنند. این روش نوآورانه، به تشبیه میدان مغناطیسی زمین به یک «چنگ (هارپ) بزرگ در فضا» شباهت دارد.
بر اساس گزارش تیم علمی NASA دانشمندان انتظار داشتند که هرچه از زمین دورتر میشویم، صدای این امواج بمتر (فرکانس پایینتر) شود و هرچه نزدیکتر میشویم، صدا زیرتر (فرکانس بالاتر) باشد. اما وقتی دادههای مأموریت THEMIS بررسی شد، داوطلبان به الگوی عجیبی برخوردند: در برخی موارد، دقیقاً برعکس اتفاق میافتاد—صداها نزدیک زمین بمتر و در فاصله دورتر زیرتر بودند.
این کشف غیرمنتظره میتواند به دانشمندان کمک کند تا درک بهتری از طوفانهای ژئومغناطیسی و تأثیرات آنها بر فناوریهای زمینی پیدا کنند.
نتایج این پژوهش در مجله علمی Frontiers in Astronomy and Space Sciences منتشر شده است. همچنین این پروژه با حمایت National Science Foundation انجام شده است.
یکی از داوطلبان درباره تجربه خود گفته است: من فقط به خاطر دوستم وارد این پروژه شدم، اما حالا تصمیم دارم رشتهام را به فیزیک تغییر دهم،این تجربه واقعاً شگفتانگیز بود.
پروژه HARP در حال حاضر داوطلب جدید جذب نمیکند، اما دادههای جمعآوریشده توسط مشارکتکنندگان، سالها مورد استفاده دانشمندان قرار خواهد گرفت.
مترجم:مهگل غفاری