حجتالاسلام والمسلمین ابراهیم کلانتری، استاد دانشگاه تهران و رئیس انجمن علمی انقلاب اسلامی ایران در یادداشتی با توصیف راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ بهعنوان جلوهای از امید، مقاومت و اراده ملی، این حضور گسترده مردمی را نشانه پویایی مستمر انقلاب و ناتوانی دشمنان در توقف مسیر آن دانست. در این یادداشت آمده است:
حماسه حضور و شکوه و عظمت راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴، از یکسو دشمنان کینهتوز، قلدر و مستکبر این مرز و بوم را بار دیگر به بُهت، درماندگی، یأس و استیصال فرو برد، و از سوی دیگر شادی، امید به آینده و انگیزه مقاومت و اراده مبارزه را بر جان و دل میلیونها انسان حقیقتطلب، آزاده و زخمخورده از فساد، تزویر، ظلم و جور استکبار جهانی و صهیونیزم بینالملل هدیه نمود.
پرسش اساسی این است که آفرینش این «حماسه تاریخی»، که میتوان از آن به «بازآفرینی و تولد انقلاب اسلامی ایران در چهل و هفتیمن سالگرد آن» یاد کرد، معلول و ثمره عینیِ کدام مؤلفهها و اصول زیرساختی این انقلاب است؟ اهمیت این سئوال از آن روست که ملت ایران و عموم جهانیان در طی ۴۷ سال گذشته و به طور مستمر شاهد این واقعیت بودهاند که مجموعه دنیای غرب با تزویر صهیونیزم، زور آمریکا، همراهی اروپا و ثروت قارونی ارتجاع عرب، لحظهای از جنگ سخت و هجمه نرم و انواع و اقسام توطئهها و فتنههای شیطانی علیه انقلاب اسلامی ایران دریغ نکرده است.
با وجود این واقعیت، انقلاب اسلامی همچنان از این ظرفیت بیبدیل و توان بیپایان برخوردار بوده است که توانسته به حرکت و پویایی خود ادامه داده، موانع را از سر راه بردارد و اکنون در چهلوهفتمین سال تولدش، با خلق حماسهای تاریخی به بازآفرینی خود پرداخته است.
در پاسخ به سؤال بالا باید بار دیگر به مرور مؤلفههای اصلی انقلاب اسلامی پرداخت؛ همان مؤلفههای هویتبخشی که انقلاب کبیر ما را از همه انقلابهای بزرگ جهان متمایز ساخته و استقرار، استمرار و پویایی آن را در بستر پرفراز و فرود تاریخ سیاسی معاصر جهان تضمین نموده است:
۱ـ برخاسته از اسلام ناب محمدی (ص)، ۲ـ برخوردار از رهبری الهی، ۳ـ مردمی بودن به معنای واقعی کلمه، ۴ـ دارای هویت فرهنگی اصیل، ۵ـ درهم آمیختن دین و دنیا، ۶ـ هدف قرار دادن آرمانهای فطری بشر.
مرور ۴۷ سال گذشته، بهروشنی حکایت از آن دارد که انقلاب اسلامی هیچگاه و حتی در سختترین شرایط از این مؤلفههای هویتبخش خود فاصله نگرفته و در عمل، اصالتها و ارزشهای بنیادین خود را به رخ جهانیان کشیده است.
بیگمان این مؤلفهها، هرگاه بهطور همزمان در یک انقلاب سیاسی جمع شوند آن انقلاب از همه انقلابهایی که تا کنون در جهان رخ نمودهاند متمایز خواهد بود. بر پایه همین حقیقت است که معمار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(قدسسره) در معرفی این انقلاب چنین میفرماید: «شک نباید کرد که انقلاب اسلامی ایران از همه انقلابها جدا است؛ هم در پیدایش و هم در کیفیت مبارزه و هم در انگیزه انقلاب و قیام و تردید نیست که این یک تحفهی الهی و هدیهی غیبی بوده که از جانب خداوند منّان بر این ملت مظلوم غارتزده عنایت شده است» (امام خمینی(ره)، ۱۳۷۸، ج۲۱، ص۴۰۲).
انقلاب بزرگ مردم ایران، با چنین مؤلفههای اصیل و گرانسنگی پا به عرصه وجود گذاشت و با عبور از موانع بسیار، نظام ظالمانه بینالملل، سلطه لیبرال دموکراسی غرب و حاکمیت استکبار و صهیونیسم بینالملل بر جهان را با چالشهای فرسایندهای مواجه ساخت و طرحی نو را در حکمرانی سیاسی و اداره جامعه انسانی به جهانیان عرضه کرد. این انقلاب با اجتماع همین مؤلفههای زیرساختی همان نهضت عظیم دینی است که به تعبیر رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی حضرت امام خامنهای(دامظله) همه چهارچوبها و کلیشههای رایج دنیای سیاست را شکست و الگویی جدید از حاکمیت اسلام و ارزشهای الهی را به جهانیان عرضه نمود: «آن روز که جهان میان شرق و غرب مادی تقسیم شده بود و کسی گمان یک نهضت بزرگ دینی را نمیبرد، انقلاب اسلامی ایران، با قدرت و شکوه پا به میدان نهاد؛ چهارچوبها را شکست؛ کهنگی کلیشهها را به رخ دنیا کشید؛ دین و دنیا را در کنار هم مطرح کرد و آغاز عصر جدیدی را اعلام نمود» (امام خامنهای(دام ظله)، بیانیه گام دوم، ص۱۲).
حماسه تاریخی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ این حقیقت را بار دیگر به عموم جهانیان یادآور شد که انقلاب اسلامی ایران با هویتی منحصر بهفرد و بر پایه مؤلفههای گرانسنگی که این هویت را رقم زده است با حفظ اصالتهای ذاتی و بنیانهای هویتیاش، راه خود را تا رسیدن به مقصد نهایی ادامه خواهد داد. عموم مردم ایران با شناختی که از خلوص انقلاب خود دارند و با آگاهی از نقش برجسته خود در رویش، رشد، پیروزی، استقرار و استمرار انقلاب، هرگاه دریابند که نوبت نقشآفرینی آنان است سر از پا نشناخته، ابهت، ایثار، وطندوستی و ولایتمداری خود را به رخ جهانیان کشیدهاند.
بدون شک این انقلاب با حفظ هویت ذاتیاش قادر خواهد بود در بستر تاریخ و در فراز و فرودهای دنیای مدرن به بازآفرینی خود بپردازد، دشمنیهای شیطانی، تحریمها، فتنهها، تهدیدها، نشان دادن چنگ و دندان، جنگ روانی، مزدورپروری و عضوگیری از سستعنصران و غربزدگان داخلی و هر نوع دسیسهی دیگری که از آستین استکبار بیرون آید را نقش بر آب کند. حماسه مردم در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ نشانه روشنی است از همین واقعیت، واقعیتی که در تاریخ انقلاب اسلامی بیسابقه نبوده و در آینده نیز تکرار خواهد شد.
«هنوز چند دههی دیگر لازم است تا خورشید منطق و حقیقتِ روشن انقلاب اسلامی از پس ابر سفسطه و ابهام خارج شود و عالمتاب گردد. این راهی است دشوار و پر از ایثار که طی کردن آن نصیب ملت ما و مایه فخر اوست. حقایق وقتی در عمل و واقعیت تثبیت شد دارای قدرت جهانگیر است و آن روز هم در پس کوهها نیست» (طبری، کژراهه، ص۱۴۱).