تکنیک قدیمی استخراج این استخوان‌ها باعث شده بود تا تعیین نحوه زندگی این نئاندرتالها از روی این نمونه‌ها ممکن نباشد. اما وقتی حالا محققان این استخوان‌ها را مجددا بررسی کردند؛ به طور واضحی مشخص بود بعد از مرگ چه بر سر آن‌ها آمده است. بسیاری از استخوان‌ها با اثرات برش و جای دندان پوشیده شده بودند که نشان می‌داد گوشت و بافت نرم از استخوان جدا شده است. محققان همچنین مشخص کردند که آنچه به نظر می‌رسد جای گازگرفتگی مکررروی استخوان انگشتان است چیست. این علائم درست شبیه علادمی بودند که روی استخوان‌ها باقی مانده گوزن شمالی و اسب‌های کشف شده در همین محل دیده می‌شد، موضوعی که نشان می‌داد هر سه گونه آماده و سپس خورده شده بودند.
نتایج این کشف در ژورنال Scientific Reports منتشر شده است. همچنین برخی استخوان‌ها دارای علائم سائیدگی و برش بودند که نشان دهنده استفاده از آن‌ها برای تولید ابزارهای استخوانی است. استخوان‌ها بین ۴۵۰۰۰ تا ۴۵۵۰۰ سال عمر دارند که قبل از رسیدن گونه ما یا هومو ساپینس‌ها به این منطقه است، بنابراین تنها مجرم این ماجرا خود نئاندرتالها هستند. محققان پیش از این هم شواهدی از آدم‌خواری نئاندرتالها در کرواسی پیدا کرده بودند اما نخستین شواهد این مسئله در شمال اروپا است. هنوز کسی نمی‌داند که آیا این آدم‌خواری یک مراسم آیینی بوده که در مواقع خاصی اجرا می‌شده یا در مواقعی رخ می‌داده که آن‌ها واقعا گرسنه بودند. این مورد البته تنها مورد آدم‌خواری در دنیای باستان نیست و شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد اجدا ما هم پسرعموهای نئاندرتالشان را شکار کرده و خورده‌اند. نتایج یک مطالعه که در سال ۲۰۰۹ در Journal of Anthropological Sciences منتشر شد، حاوی این نکته بحث برانگیز بود که ظاهرا استخوان فک یک نئاندرتال توسط انسان‌های مدرن قصابی شده است. نویسنده مقاله وابسته به این پژوهش در ادامه این ادعای بحث برانگیز را مطرح کرد که گوشت موجود در این بخش احتمالا توسط انسان خورده شده و از دندان‌هایش برای درست کردن گردنبند استفاده شده است. «فرناندو روزی» از مرکزملی تحقیقات علمی در پاریس میگوید استخوان فک برای جدا گوشت شامل زبان به دو نیم شده است و تکنیک به کار رفته بسیار بی‌رحمانه و شبیه تکنیکی است که انسان مدرن برای خارج کردن گوشت دیگر پستانداران به کار می‌برده است. روزی میگوید:«نئاندرتال ها به شکل خشونت آمیزی به دست ما حذف شده اند و در برخی موارد ما آن‌ها را خورده‌ایم».
این ادعای بحث بر انگیز نشان می‌دهد که چطور نزدیک‌ترین خویشاوند ما که زمانی سراسر اروپا، غرب آسیا و خاورمیانه را تحت کنترل داشت به دست انسان مدرن حذف شد. در این موضوع البته چندان شکی نیست و آن محققانی که معتقدند این آدم خواری اتفاق نیفتاده است، می‌گویند نئاندرتالها رقابت برسر منابع و شکار را به ما واگذار کرده‌اند. همین امروز هم انسان‌های مدرن شامپانزه، گوریل و اورانگوتان را که نزدیک‌ترین خویشاوند زنده ما هستند شکار کرده و می‌خورند، بنابراین دلیلی وجود ندارد که این رفتار را با نئاندرتالها انجام نداده باشند.
علی رنجبران