او پس از مدتی به همراه پدر رهسپار بغداد شد و از محضر دانشمندان نامآوری همچون ابن خَشّاب و ابوالبرکات ابن الانباری استفاده برد و از عالمانی نظیر یحیى بن ثابت و احمد بن مبارک نیز حدیث شنید. او در همهی علوم متدوال زمان خود از جمله فقه، تفسیر قرآن، طب و نجوم از مهارتی بسیار برخوردار بود و اشعاری دلنشین میسرود و به زبانهای فارسی، ترکی، رومی، هندی و ارمنی تسلط داشت. ابن دَهّان را در هوش، دانش، فروتنی و بردباری و چیرهدستی در علوم متداول زمان ستودهاند. گفتهاند که هیچگاه خشمگین نشد و حتی آنگاه که به عمد میخواستند وی را به خشم آورند موفق نگردیدند. اگرچه از آثار ابن دهّان جز چند قصیده، اثری دیگر باقی نمانده است، اما برخی از مورخان معتقدند که او در علم نحو نیز دارای تألیفاتی است. ابن دَهّان سرانجام در هشتاد سالگی در بغداد درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد.
منبع:راسخون