پدرش که ساعتساز بود، او را در 13 سالگی به مدرسه صنعتی فرستاد تا ساعتسازی بیاموزد، ولی پس از مدتی، لوکور بوزیه نام خود را در فن معماری ثبت نمود. در 17 سالگی اولین نقشه خانه خودشان را به بهترین وجه کشید و پس از چندی بنگاه مستقل معماری در پاریس تأسیس کرد. لوکور بوزیه در این هنگام، مطالعات قابل توجهی در مورد صنعتی کردن ساختمان، نه فقط به طریق تئوری بلکه از راه اجرایى، به عمل آورد. وی از راه علم و تجربه شخصی به نتایجی دست یافت که هرگز از هیچگونه تعلیم دانشگاهی نمیتوانست آنها را به دست آوَرد. او در سال 1920، مجله ادبی و هنری روح تازه را منتشر کرد و با انتشار مقالات تجدد خواهانه خود، برضد مِتُدهای کهنه معماری مطالبی نگاشت. وی در این سالها طرحها و ماکتهای فراوان و سرشار از اندیشههای خاص خود به وجود آورد و ساختمانها و همچنین چندین شهر را به شیوه نوین طراحی نمود و تئوریهای خود را به مرحله اجرا رساند. فلسفه لوکور بوزیه در مورد معماری شهرها، پیشنهاد شهرهای عمودی است که برای هر خانواده، حداکثر خصوصیات و استقلال داخلی و نیز تجهیزات لازم عمومی را فراهم آورَد. با وجود تنوع شکلی فراوان در کارهای لوکوبوزیه، کار معماری وی هرگز وحدت خود را از دست نداده است، چنانچه با تقلید و تکرار، اَشکال و حجمها اشتباه نمیشود و به حالت صحیح شکل توجه میگردد. لوکور بوزیه خالصترین معمار فرانسه است که با توجه به سنن قدیم ساختمان که در آنها، شریفترین خلاقیت در خدمت انسان قرار میگرفت، به آفرینشهای هنری پرداخته است. به طور کلی نقش لوکور بوزیه در معماری نو همانند نقش پیکاسو در نقاشی نو است. لوکور بوزیه نقشههای معماری خود را در سی جلد کتاب جمعآورده است. وی سرانجام در بیست و هفتم اوت 1965م در هشتاد و هفت سالگی به هنگام استحمام طبی در یک پلاژ غرق شد و درگذشت.
منبع:راسخون