به گزارش ایسنا، در آن دوره رقابت شدیدی بین شرکتهای آمریکایی و ژاپنی برای ارائه حافظههایی با ظرفیت بالاتر و ابعاد کوچکتر وجود داشت.
ارائه این حافظه از سوی IBM توانست تا حدودی شکستهای قبلی آمریکاییها از ژاپنیها را جبران کند. پیش از آن حافظههای رم ژاپنی که با ظرفیت ۲۵۶ کیلوبیت کار میکردند بیشترین سهم را در بازار به خود اختصاص داده بودند.
در آن زمان کامیپیوترهای شخصی از حافظههای ۶۴ کیلوبیتی استفاده میکردند.
این چیپ به کمک متخصصانی از آلمان غربی ساخته شده بود و مسئولان IBM اعلام کردند که به زودی تلاش میکنند دوره کامپیوترهای مگابیتی را آغاز کنند.
در حال حاضر کامپیوترهایی با حافظه ۴ یا ۶ گیگابایت که فضای ذخیرهسازی آنها تقریبا ۴۸ هزار برابر چیپ آن روزهای IBM است، کامیپیوترهای معمولی محسوب میشوند و این نکته تاکیدی بر سرعت کنترلنشدنی دنیای فناوری است.