وی دوران طفولیت را در امریکا گذراند و تحصیلاتش را در زادگاه خود ادامه داد. بل از آغاز جوانی پیوسته درصدد یافتن راهی بود که بتوان با ناشنوایان گفت و شنود کرد. بل در سال 1871م ساکن امریکا شد و به استادی فیزیولوژی صوتی دانشگاه بوستون رسید.
بل در امریکا برای ساختن دستگاهی جهت تعلیم کودکان کر و لال با ساموئل مورس، مخترع تلگراف دیدار کرد و درباره دستگاه انتقال صدا به تبادل نظر علمی پرداخت. اشتیاق فراوان بل باعث شد تا مورس هر آنچه در این زمینه میدانست اعم از علم و تجربه در اختیار بل قرار دهد. فکر اصلی اختراع تلفن از اینجا شروع شد که با دیدن دستگاه سادهای شامل دو جعبه که از یک باطری برق گرفته و هنگامی که کسی در یکی از جعبه ها حرف میزد، در جعبه دیگر ارتعاشاتی برمیخاست که به وسیله یک سوزن منعکس می شد.
بل تشخیص داد که اگر تعداد سوزنها زیاد شود ارتعاشات صوتی به صورتی واضحتر انعکاس خواهند یافت. گراهامبل بالأخره، پس از مدتی کار و شنیدن سرزنش دیگران، در دهم مارس 1876م با همکاری دوستش واتْسون، موفق به اختراع تلفن شد و در ژانویه سال بعد، آخرین تلفن بل به کار افتاد. وی همچنین آزمایشگاهی به نام آزمایشگاه ولتا تأسیس کرد و در آنجا اولین صفحات فونوگراف یا ضبط صوت را با موفقیت تهیه کرد.
همچنین، فوتوفون، وسیلهای برای انتقال گفتار به وسیله امواج نور و اُودْیومتر یاشنوایی سنجی و نیز فونوگراف یادستگاه ضبط صوت از دیگر اختراعات اوست. الکساندر گراهام بل پس از عمری تلاش در راه علم ودانش سرانجام در 18 اوت سال 1922م در 75 سالگی درگذشت و در آن هنگام تمامی تلفنهای دنیا به احترام وی، یک دقیقه از کار افتادند.