تاثیر تغییر اقلیم روی گونههای در معرض خطر و تهدید شده به طور چشمگیری نادیده گرفته شده است و محققان از سیاستگذاران خواستهاند قبل از نابودی کل این گونهها اقدام کنند. این ارزیابی جدید نشان داده تقریبا نیمی از پستانداران و یک چهارم پرندگان که در لیست اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت یا IUCN قرار دارند به شدت در معرض طبعات ناشی از تغییر اقلیم هستند. ارزیابی قبلی تنها ۷ درصد پستانداران و ۴ درصد پرندگان را در معرض تاثیر ناشی از تغییر اقلیم نشان میداد. مطالعه جدید با ارزیابی ۱۳۰ مطالعه قبلی منتشر شده از سال ۱۹۹۰ به این نتیجهگیری رسیده است.
بیشتر محققان تمایل دارند تاثیر تغییر اقلیم را روی یک یا دو گونه یا یک اکوسیستم بررسی کنند. نکته دیگر هم بررسی تاثیر ۵۰ تا ۱۰۰ سال آینده در تحقیقات است در حالیکه آبوهوا همین حالا تغییر کرده است. «جیمز واتسون» از دانشگاه کویینزلند در حفاظت و حیات وحش میگوید: « این نکته بسیار مهمی است که جامعه علمی چطور بدون در نظر گرفتن این نکته عمل کرده است و باعث شده تغییر اقلیم به عنوان یک تهدید آینده شناخته شود». او ادامه میدهد:« با انباشتن نتایج تحقیقات منفرد روی گونهها ما به این نتیجه رسیدیم همین حالا تاثیر چشمگیری رخ داده است».
فیل جزء حیوانات به شدت آسیب پذیر در مقابل گرمایش جهانی است
این مطالعه نشان مىدهد، برخى گونهها مثل نخستىسانان و فیلها به دلیل نرخ پایین زاد و ولد از دیگر گونهها مثل جوندگان آسیبپذیرتر هستند. همین طور پستاندارانى که رژیم غذایى خاصى دارند از دیگر گونهها آسیب پذیرترند و سریعتر از بقیه تحت تاثر قرار میگیرند. مثلاگربه سانان رژیم غذایی گستردهای ندارند و از بین رفتن یا تغییر در محل زندگی گونههایی که مهمترین منبع غذایی این گروه هستند، باعث آسیب جدی به این حیوانات میشود. اتفاقی که همین حالا رخ داده است و محل زندگی و فصل زاد و ولد بسیاری از گونهها دچار تغییر شده است. نویسندگان هشدار میدهند در صورتى که اقدام عاجلى صورت نگیرد از دست دادن گونهها مىتواند باعث از بین رفتن تنوع زیستى و به خطر افتادن اکوسیستمهایى شود که منابع مورد نیاز بسیارى از جوامع انسانى را فراهم مىکنند. این موضوع به این دلیل است که ما هنوز به درستی نقش تعیین کننده بسیاری از گونهها را در فرآیند و نحوه عمل اکوسیستمها را نمیدانیم.
جوندگان به دلیل نرخ بالای زاد و ولد در مقابل تغییر اقلیم مقاوم هستند
اما می دانیم حتی اگر هیچ یک از اعضای یک اکوسیستم نقش کلیدی بر عهده نداشته باشند، اکوسیستم تا جایی از دست دادن اعضایش را تحمل کرده و سپس فرو میپاشد. به این ترتیب ممکن است در چرخه تولید و بهرهبرداری منابع تجدیدپذیر اخلال ایجاد شده و سیستم تامین و توزیع کالا و خدمات به خطر خواهد افتاد. این اخلال نخستیم فاز از فروپاشی اجتماعی وتمدن انسانی به شکلی است که ما امروز میشناسیم. برای جلوگیری از بروز چنین پدیدهای ما مجبور به پرداخت هزینههایی برای حفظ و بقاء گونهها هستیم، چون پایداری اکوسیستمها به بقای همه گونهها بستگی دارد.