براساس گزارش ساینس الرت، محققان دانشگاه کرنل میگویند برخلاف اینکه عنکبوتیان از اندام گوش برخوردار نیستند، اما به شکلی بهتآور از قدرت شنوایی بسیار بالایی برخوردارند و میتوانند صداها را از فواصل دورتری نسبت به آنچه تاکنون تصور میشد بشنوند.
این حشرات به جای پرده گوش، دارای تارهای ریز و حساسی روی پاهایشان هستند که میتوانند صداها را ردیابی کنند. اگرچه پیش از این حساسیت تارهای موجود روی پای عنکبوتها نسبت به ارتعاشات هوا شناخته شدهبود، اما فرض بر این بود که این جاندار تنها صداهایی که نزدیک بدنش است یا در بیشترین حالت در فاصله چند سانتیمتری از او ایجاد میشود را می شنود.
اکنون محققان براساس نقشه مغزی عنکبوتها دریافتهاند که این حشرات میتوانند از فاصله 5 متری صحبت کردن یا کف زدن انسانها را بشنوند.
این تحقیق روی گروهی کوچک از عنکبوتهای جهنده آمریکای شمالی به نام فیدیپوس اوداکس انجام گرفته است و نکته جالب توجه این است که این کشف کاملا تصادفی رخ دادهاست.
محققان دانشگاه کرنل درحال ثبت امواج عصبی مغز عنکبوتها بودند تا نحوه درک بصری این حشرات را بررسی کنند. در یکی از روزهای مطالعه محققان تصمیم میگیرند بخشی عمیقتر مغز عنکبوت را مورد بررسی قرار دهند و تنظیمات دستگاهها را تغییر میدهند و در حین انجام این کار یک صندلی روی زمین کشیده میشود و بلافاصله در سیگنالهایی که همزمان درحال ضبط شدن بودند، جهشی بزرگ دیده میشود. با تکرار این کار باری دیگر جهش سیگنالها ثبت شد.
با دیدن این واکنشها محققان به تدریج از عنکبوت فاصله گرفتند و با کف زدن تلاش کردند حساسیت جاندار نسبت به صدا را بسنجند و دریافتند عنکبوت تا 5 متری منبع صدا به آن واکنش نشان میدهد،به بیانی دیگر آن را میشنود.
برای درک چگونگی عمل در سیستم شنوایی،محققان پای عنکبوتها را با قطرات آب پوشاندند تا مانع از ارتعاش تارهای مو شوند و مشاهده کردند نورونهای شنوایی مغز عنکبوتها از فعالیت بازایستادند. یعنی پوشاندن پاهای عنکبوتها مانع از شنیدن آنها خواهدشد.
به گزارش همشهری آنلاین،بررسیهای بیشتر نشان داد اگرچه عنکبوتها به صدای کف زدن واکنش نشان میدهند، اما بیشترین واکنش آنها نسبت به صداهایی با فرکانس پایین است، فرکانسی در حد فرکانس صدای بال حشرات کوچک که خوراک این عنکبوتها به شمار میروند.