چین قصد دارد ماژول هسته تجربی ایستگاه فضایی خود را توسط یک موشک حامل لانگمارچ ۵ در سال ۲۰۱۸ به فضا ارسال کند و ایستگاه فضایی ترکیبی ۲۰ تنی آن در حدود سال ۲۰۲۰ به مدار پرتاب خواهد شد.
ایستگاه فضایی بینالمللی که پروژه مشترک بین بیش از ۱۵ کشور است، در نوامبر ۱۹۹۸ به مدار ارسال شده و به تدریج در سالهای بعدی تکمیل شده بود. ناسا با محدود شدن بودجه فضایی خود تصمیم دارد این آزمایشگاه مداری را که چین در آن مشارکت نداشته، بازنشسته کند. در این صورت، اگر چین بتواند برنامه خود را تا زمان تعیین شده تکمیل کند، تنها کشور دارنده پایگاه فضایی در مدار خواهد بود.
ایستگاه فضایی چین شامل یک ماژول هسته، دو ماژول آزمایشگاهی و چندین عرشه اتصال است که به چندین فضاپیما اجازه میدهد به آن متصل شوند.
به ادعای مقامات فضایی چین، فضانوردان میتوانند تا بیش از یک سال در این ایستگاه فضایی حضور داشته باشند و یک فضاپیمای باری و یک فضاپیمای سرنشیندار بطور مداوم بین زمین و مدار پرواز خواهند کرد تا سکنه و محمولههای لازم را جابجا کنند.
طول عمر اولیه این ایستگاه ۱۰ سال تخمین زده شده و قرار است در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری در مدار زمین قرار بگیرد.
چین با ساخت این ایستگاه، دومین کشور پس از روسیه خواهد بود که یک ایستگاه فضایی را بصورت منفرد ساخته و به مدار ارسال میکند.
این کشور در سال ۱۹۹۲ یک استراتژی سه مرحلهای برای برنامه سرنشیندار فضایی خود ارائه کرد که ایستگاه فضایی سرنشیندار مقیاس بزرگ، آخرین مرحله آن بود.
به گزارش ایسنا به نقل از زی نیوز،در اواسط ماه اکتبر دو فضانورد چینی قرار است با فضاپیمای شنژو ۱۱ به ماژول تیانگونگ ۲ سفر کرده و یک ماه در آنجا بمانند.