کرم یا لارو های پیچ دار در زخم های باز جان داران خونگرم از جمله دام ها و حتی گاهی انسان می خزند و روی بافت های زنده فرو می روند و از گوشت این بافت ها تغزیه می کنند. برای از بین بردن این آفات، محققان مگسهای کرم پیچدار عقیمشده را برای جفتگیری در مناطق آلوده شده به این آفت به کار میبرند و در نتیجه تخمهایی تولید میشوند که نمیتوانند بارور شوند و دیگر لاروی از آنها بوجود نمی آید. این یک راه کار بسیار هوشمندانه برای مبارزه با این آفت پر هزینه و خطرناک است.
به گزارش سیناپرس، یک «کارخانه مگسسازی» که محصول آن مگسهای زنده است؛ تعداد ۳۰۰ میلیون عدد از آنها هر هفته در این تولیدی بوجود می آیدغ در جنوب مکزیک ساخته میشود تا به ریشهکن کردن کرمهای پیچدار، این آفت بزرگ دام، کمک کند. آنها از طریق زخمها یا زخمهای باز از حیوانات میزبان تغذیه میکنند.
کارخانه مگسها میلیونها مگس حلزونی را پرورش میدهد، آنها را با تشعشع خفیف رادیو اکتیو عقیم میکند و آنها را از هواپیماهایی که در ارتفاع کم پرواز می کنند رها میکند تا با مگسهای بومی جفت شوند و تخمهایی تولید کنند که بارور نشده و هیچ آفت جدیدی از تخم هایشان خارج نمیشود.
مکزیک و ایالات متحده با هم در این زمینه متحد شده اند تا در نهایت آمریکای شمالی را از بلای کرم پیچ دار پاک کنند. کارخانه مگسسازی برای اولین بار در سال ۱۹۷۶ افتتاح شد و لژیونهایی از مگسهای ضدعفونی و عقیم شده در هر دو کشور، از جمله در امتداد تنگه تهوآن مکزیک برای جلوگیری از تهاجمات به سرزمین های شمال، رها شدند. این برنامه ریشه کنی آنقدر موفقیت آمیز بود که به پاناما نیز رسید و مقامات این کشور مشتری تولیدات این مجموعه شدند و به مرور در سرتاسر پاناما از این مگس های ارتقا یافته استفاده کردند.
این برنامه در آمریکای شمالی به علت موفقیت زیادش پس از ۱۰ سال به حالت تعلیق در آمد اما دوباره پس از مشاهده مجدد این لارو های مهاجم، برنامه ی مبارزه با آن ها مجددا از سر گیری شد.
به گزارش سیناپرس، در سال ۲۰۰۶، ایالات متحده، مکزیک و آمریکای مرکزی اعلام کردند که از شر این آفت خلاص شده اند. اگرچه شیوع های مختصری مانند فلوریدا در سال ۲۰۱۶ هنوز رخ می دهد، استفاده از مگس های عقیم همچنان یک درمان موثر است. این تاکتیک الهام بخش تلاش های اخیر برای کنترل پشه ها و سایر آفات مضر دیگر بوده است.
مترجم: محمد زارعلی