وی از خانواده ای هنرمند بود و پدر و برادرش نیز موسیقیدانان بزرگی بودند. وی زیرنظر برادرش فراگیری موسیقی را آغاز کرد. علاقه به این هنر در یوهان به قدری بود که قطعاتی را که برادرش برای تمرین به او می داد در زمان کوتاهی فرا گرفت و پس از چندی، خود در این فن، به مهارت دست یافت. وی از سال 1723م در لایپزیک سکنی گزید و تا آخر عمر در آنجا به اداره امور موسیقی در چندین کلیسا مشغول بود. به عبارتی دیگر خط سیر زندگی فعال و سازنده باخ از شغل نسبتاً پایین نوازندگی مجلسی آغاز شد تا آن که به رهبری ارکستر دربار آلمان دست یافت. نبوغ باخ به عنوان موسیقیدان و آهنگساز برجسته قرن هجدهم، در عصر خود شناخته نشد. آهنگهای باخ، یک قرن پس از مرگ او به طبع رسید و اجرای یکی از موسیقیهای معروف وی، در واقع پس از 100 سال، آغاز تجدید حیات وی بود. آثار باخ در باب موسیقی دینی از لحاظ غنا و عُلو الهام و آهنگ، ممتاز است. باخ به واسطه علاقه شدیدی که به مذهب داشت، آهنگهایی با رنگ دینی می ساخت که ای مسیح(ع) و روح از آن جمله اند. وی موسیقی را به درجه کمال رسانید و در راه تعلیم موسیقی، شنوایی خود را از دست داد. یوهان باخ سرانجام در 22 ژوئیه 1750م در 65 سالگی درگذشت.
منبع:راسخون