رحمان وهاب زاده در گفت و گو با ایرنا افزود: این اعتبار را در راستای اجرای طرح هایی نظیر عملیات قرق، مدیریت چرا و کاشت نهال مقاوم و شور پسند در برابر ریزگردها هزینه کرده ایم.
وی اضافه کرد: علاوه بر آن، ۱۲۰ میلیارد ریال اعتبار نیز در راستای اجرای طرح های بیابان زدایی در حاشیه دریاچه ارومیه به تصویب رسیده که در مراحل ابلاغ و تخصیص هستند ولی هنوز تخصیص داده نشده اند.
وی اظهار کرد: درحال حاضر ریزگردهای نمکی و ماسه های شنی اطراف دریاچه ارومیه به تهدید جدی در اطراف دریاچه ارومیه تبدیل شده که امیدواریم با توجه به اوضاع منطقه، اعتبار اجرای طرح های مقابله ای در سریعترین زمان ممکن تامین شوند.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری آذربایجان غربی در خصوص وخامت وضع بیابان های ایجاد شده از خشکی دریاچه ارومیه در اطراف آن گفت: بسیاری از افراد بازدید کننده از آن مناطق، حاشیه دریاچه ارومیه را با کویرهای مرکزی ایران مقایسه می کنند که نشان از وضعیت نامناسب و درخور توجه این مناطق دارد.
وهاب زاده افزود: ما سعی داریم با همراه کردن مردم منطقه و استفاده از اعتبارات داخلی، روند ایجاد پوشش گیاهی در حاشیه دریاچه ارومیه را با سرعت پیش ببریم ولی این امر نیازمند اعتبارات بیشتر است.
دریاچه ارومیه در شمال غربی ایران و بین دو استان آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی قرار گرفته و بزرگترین دریاچه داخلی کشور است که در سالهای اخیر سالانه حدود ۴۰ سانتی متر از سطح آن کاسته شده به طوری که در حال حاضر تراز آبی آن حدود سه و نیم متر پایین تر از تراز اکولوژیک است.
این دریاچه در خطر خشک شدن کامل قرار دارد و در طی ۱۳ سال گذشته شش متر کاهش سطح داشته و تا تیر ماه سال ۱۳۹۲ بیش از ۷۵ درصد از آب آن خشک شده بود.
با خشک شدن دریاچه ارومیه سه کانون تولید ریزگرد در حاشیه این دریاچه ایجاد شده که در مناطق فسندوز میاندوآب، جبل ارومیه و چوپانلوی سلماس هستند.