یکی از نخستین تلاش ها برای ساخت CELSS ها (سامانه های بوم شناختی کنترل شده حمایت از حیات) ایستگاه Bios-۳ بود که در سال ۱۹۷۲ و توسط دانشمندان روسی در سیبری تکمیل شد. این سکونتگاه بسته ۱۰۳۳ متر مربعی برای اقامت سه نفر طراحی شده بود. اکسیژن توسط استخرهای بزرگ جلبک بازیافت می شد و زمانی که همه چیز مطابق برنامه بود، سامانه قادر به تولید حدود ۸۵ درصد از هوا و آب مورد نیاز ساکنان خود بود. طولانی ترین ماموریت انجام شده در این ایستگاه نیز ۱۸۰ روز طول کشید.
ناسا نیز آزمایش BioHome خود را در سال ۱۹۸۹ و در ایستگاهی با اندازه دو برابر یک تریلر باری آغاز کرد. دانشمندان در این ایستگاه به مطالعه تصفیه فاضلاب و اثرات کیفیت هوای داخلی بر محیط مصنوعی پرداختند و دریافتند که استفاده از گیاهان باعث بهبود چشمگیر کیفیت هوا و سلامتی ساکنان ایستگاه می شود.