دنیا برای نخستین بار در آستانه مشاهده نوعی تغییر در موقعیت جمعیتی خود در طول تاریخ بشر است و آن این است که تعداد افراد مسن بیش از کودکان است.
مدتی است که جمعیت شناس ها و اقتصاددانان مشاهده کرده اند که نسبت بزرگسالان کهنسال در سراسر دنیا در حال افزایش است در حالی که نسبت کودکان در حال افت است.
بر اساس نموداری که توسط بانک مریل چرچ امریکا ارائه شده، طی چند سال آینده و پیش از سال ۲۰۲۰، بزرگسالان ۶۵ ساله و بالاتر بیش از تعداد کودکان زیر پنج سال در سراسر دنیا خواهد بود.
در واقع نمودارهای تعداد این دو گروه سنی در جهت های مختلف رشد خواهند کرد و نسبت جمعیت جهانی ۶۵ سال و بالاتر کماکان افزایش خواهد یافت در حالی که نسبت جمعیت زیر پنج سال در دنیا همچنان کاهش خواهد یافت.
در واقع بر اساس گزارش ارائه شده، تا سال ۲۰۵۰ گروه سنی ۶۵ سال و بالاتر، ۱۵.۶ درصد جمعیت دنیا را تشکیل خواهد داد و این میزان بیش از دو برابر درصد کودکان پنج سال و پایین تر است که ۷.۲ درصد جمعیت دنیا را تشکیل خواهد داد.
در واقع هم اکنون بشر در آستانه مهم ترین گذار جمعیتی در تاریخ است که طی آن طول عمر انسان ها تا سال ۲۰۵۰ به ۷۷.۱ سال خواهد رسید این در حالی است که در سال ۱۹۵۰ طول عمر انسان ۴۸ سال بود.
همچنین تا سال ۲۰۵۰، جمعیت ۶۵ ساله و بالاتر در دنیا تا ۲.۱ میلیارد نفر افزایش خواهد یافت این در حالی است که تعداد این گروه سنی در دنیا ۹۰۱ میلیون نفر است. علاوه بر این، تا سال ۲۰۵۰ میانگین سنی در سراسر دنیا ۳۶ سال خواهد بود در حالی که میانگین سنی در حال حاضر ۲۹.۶ سال است.
طول عمر انسان هر پنج سال، یک سال افزایش می یابد و دنیا برای نخستین بار در طول تاریخ بشر در حال رسیدن به قله جوانی است و انتظار می رود تا پایان دهه جاری میلادی، تعداد افراد ۶۵ سال و بالاتر بیش از تعداد کودکان زیر پنج سال خواهد بود.
در این میان تفاوت هایی در بین مناطق مختلف دنیا وجود دارد و به طور مثال، اروپا در سال ۲۰۵۰ پیرترین نقطه دنیا خواهد بود و در آن زمان بیش از ۲۵ درصد اروپایی ها بالاتر از ۶۵ سال خواهند داشت حتی چنانچه سرعت پیرشدن کند شود.
افزون بر این، در حالی که شاید جمعیت بالای ۶۵ سال چین و هند به بزرگی کشورهای مختلف افریقایی یا ژاپن نباشد، جمعیت کلی آن ها زیاد است و این بدین معناست که تعداد کلی افراد مسنی که در چین و هند زندگی می کنند، بسیار بیش از تعداد افرادی خواهد بود که در کشورهای دیگر زندگی می کنند.
در مقایسه، تعدادی از جوان ترین کشورها در جنوب و مرکز آسیا (افغانستان)، خاورمیانه (کویت، یمن و عربستان) و جنوب شرق آسیا (لائوس) خواهند بود.
منبع: مجمع جهانی اقتصاد
ترجمه: شه تاو ناصری