تحقیق یاد شده که به ریاست پروفسور 'جان سوادل' دانشیار پژوهشی انجام و در نشریه Ecological Applications منتشر شد، نشان داد که با ایجاد یک شبکه صوتی کنترل شده در اطراف فرودگاه که محل اغلب برخورد هواپیماها با پرندگان است، می توان تا 80 درصد مانع از ورود پرندگان به منطقه مورد نظر شد.
برخورد پرندگان با هواپیماها علاوه بر احتمال تلفات انسانی، هزینه گزافی را نیز به صنعت هوانوردی کشورها تحمیل می کند، به طوری که این هزینه تنها در آمریکا سالانه برابر با 937 میلیون دلار است.
تاکنون از روش هایی برای ترساندن پرندگان و جلوگیری از نزدیک شدن آنها به فرودگاه ها استفاده شده، اما این روش ها اعم از تیراندازی، مسموم کردن پرندگان، گرفتن زنده پرندگان و جابجایی آنها و نیز استفاده از فناوری هایی برای ترساندن آنها تا حد زیادی بی تاثیر بوده اند.
با این حال، محققان معتقدند که نتیجه تحقیق جدید آنها، راه حل بی خطر و نسبتا مقرون به صرفه ای برای این مشکل است. این راه حل بر انتشار 24 ساعته نویز در منطقه مورد نظر تکیه دارد تا موجب اختلال ارتباط میان پرندگان شود، وضعیتی که خلاف میل پرندگان است و در نتیجه منطقه را ترک می کنند.
محققان برای این منظور بلندگوها و تقویت کننده هایی را در سه منطقه فرودگاهی در ویرجینیا واقع در آمریکا نصب و فراوانی پرندگان را در هشت هفته رصد کردند. محققان در این مطالعه در چهار هفته اول سر و صدایی پخش نکردند اما چهار هفته دوم شبکه نویز را فعال کردند.
نتایج این مطالعه کاهش زیادی را در شمار پرندگان در این 'شبکه صوتی' و نیز منطقه اطراف آن نشان داد.
به گزارش ایرنا از پایگاه اینترنتی فیز، همچنین بر اساس نتایج این مطالعه، نشانه ای از عادت کردن پرندگان به این نویز که معادل سر و صدای یک رستوران شلوغ بود، وجود نداشت.
محققان گفتند: یافته های این مطالعه نه تنها برای امنیت فرودگاه مفید است، بلکه برای کشاورزی، منابع جایگزین انرژی مانند مزارع خورشیدی که محل زندگی و تغذیه پرندگان است و نیز اطراف توربین های بادی هم می تواند کاربردهای بالقوه داشته باشد.
جلوگیری از برخورد پرندگان با هواپیما با ایجاد شبکه صوتی

