فضاپیمای مورد نظر میلنر که به اندازه یک تراشه خواهد بود، تریلیون ها کیلومتر و دورتر از همه کاوشگرهایی که بشر تاکنون به فضا فرستاده است، سفر خواهد کرد و هدف از آن یافتن امکان حیات در شرایط زمین در سیستم آلفا سنچوری است.
آلفا سنچوری شامل سه ستاره، در فاصله چهار تا چهار و نیم سال نوری از ما قرار دارد که نزدیک ترین مجموعه ستارگان به زمین است.
براساس این گزارش، منجمان بر این باورند که شانس یافتن سیاره ای شبیه به زمین در مدار یکی از ستارگان سیستم آلفا سنچوری منتفی نیست. اما در دو دهه آینده با کمک تلسکوپ های زمینی و فضایی اطلاعات بیشتری در این مورد به دست می آید.
نزدیکترین ستاره حدود 40 تریلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد و رفتن به چنین ستاره ای با فناوری موجود 30 هزار سال طول خواهد کشید.
کارشناسان نتیجه گیری کرده اند که با کمی تحقیقات و توسعه بیشتر، شاید بتوان امکان توسعه فضاپیمایی را که ظرف 30 سال به ستاره همسایه برسد، فراهم کرد.
این ایده بر کاهش ابعاد فضاپیما به اندازه تراشههایی که در وسایل الکترونیکی به کار می رود استوار است. طرح اولیه این است که هزار عدد از این فضاپیماهای ریز به مدار زمین پرتاب شود که هر کدام مجهز به یک بادبان خورشیدی خواهد بود.
اینها مانند بادبان قایق هستند، اما به جای باد با نور خورشید به حرکت در می آیند. یک لیزر عظیم در زمین نیروی محرکه فوق العاده اولیه را فراهم خواهد کرد به طوری که سرعت حرکت آنها را به 20 درصد سرعت نور برساند.
یوری میلنر معتقد است که ساختن فضاپیمایی با این مشخصات و رساندن آن به یک ستاره دیگر در طول عمر ما ممکن است.
به گزارش ایرنا از پایگاه اینترنتی بی بی سی ورلد، پروفسور استیون هاوکینگ فیزیکدان و کیهان شناس که از طرح میلنر حمایت کرده است، به بی بی سی گفت که این رویا ممکن است زودتر از آنچه تصور می شود جامه عمل بپوشد.
ارسال فضاپیماهای ریز به ستارگان مجاور

