به دنبال تحقیق گسترده ای که وزارت بهداشت در سال ۱۳۶۳ ش برای آگاهی از وضعیت خدمات بهداشتی و درمانی انجام داد، این نتیجه به دست آمد که چهل درصد از مرگ و میرهای کشور در ۵ سال اول زندگی کودکان اتفاق می افتد و هشتاد درصد آن نیز در یک سال اول زندگی است. بنابراین میتوان با آموزشهای عمدتاً ساده و اولیه از وقوع این مرگ و میرها جلوگیری کرد. این نتایج سرآغاز تلاش در مسیر راه اندازی شبکه های بهداشتی درمانی به نام "خانه بهداشت" در روستاهای کشور و تربیت نیروهای اصیل و بومی به نام "بهورز" شد. واکسیناسیون کودکان و آموزش مادران در زمینه رعایت بهداشت، از مهمترین وظایف بهورزان می باشد. بهورزان در ارتباطی صمیمی با مادران روستایی و تلاشی گسترده توانسته اند میزان مرگ و میرِ مادران را به علت عوارض حاملگی و زایمان، از ۱۴۰ درصد هزار تولد زنده در سال ۱۳۶۳ به ۵۴ مورد در صدهزار تولد زنده در سال ۱۳۷۰ تقلیل دهند و این به معنای جلوگیری از مرگ ۱۷۲۰ مادر در سال است. این آمار در سالهای بعد نیز پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته است. از این رو و در راستای تکریم و بزرگداشت بهورزان زحمتکش، روز هفدهم فروردین هر سال، با عنوان روز بهورز، نامگذاری شده است.
منبع:راسخون