ناسا برنامه های متعددی را در ساختار کاری خوی پیش بینی کرده است و یکی از برنامه های جدیدی که ناسا برای آن تلاش می کند، ارسال انسان به یک شهاب سنگ در سال ۲۰۲۵ و ارسال انسان به مریخ در ۲۰۳۰ میلادی است. این سازمان فضایی برای رسیدن به این هدف بر روی موتور های پلاسما سرمایه گذاری می کند که می تواند فضانوردان را با کم ترین میزان سوخت ممکن به مریخ برساند.
نمونه اولیه این رانشگر توسط مهندسان فعال در دانشگاه میشیگان ساخته شده است. این رانشگر به عنوان بخشی از سیستم نیروی محرکه Aerojet Rocketdyne's XR-100 در نظر گرفته می شود که در ده سال آینده بر روی کره مریخ فرود خواهد آمد
نمونه اولیه این موتور ها که X3 خوانده می شوند با استفاده از ایجاد جریان پلاسما، به سرعت ۴۲ هزار مایل بر ساعت (۶۷ هزار و ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت) سرعت برای حرکت سفینه دست خواهد یافت. از آن جایی که مصرف سوخت این رانشگر ۱۰۰ میلیون بار کمتر از راکت های شیمیایی معمول است، به صورت بدیهی می تواند برای کاوش مریخ، سیارک ها و سایر مناطق دور در منظومه شمسی مفید باشد.
نمونه اولیه این رانشگر توسط مهندسان فعال در دانشگاه میشیگان ساخته شده است. این رانشگر به عنوان بخشی از سیستم نیروی محرکه Aerojet Rocketdyne's XR-100 در نظر گرفته می شود که در ده سال آینده بر روی کره مریخ فرود خواهد آمد. لازم به ذکر است که به کار گیری فناوری X3 در این سیستم ها بسیار حیاتی است و از همین رو نیز پروفسور الک گالیمور، سازنده این موتور و تیم تحقیقاتی اش به دلیل کار بر روی این رانشگر از سوی ناسا ۱ میلیون دلار دریافت کرده اند.
منبع: dailymail
ترجمه: احمد محمد حسینی