وی از نوجوانی به نگارش روی آورد و سلسله مقالاتی هجوآمیز از زندگی روزانه مردم انگلیس منتشر کرد. در کتابهای اولیه دیکنز، خرده گیری شدیدی از جامعه عصرملکه ویکتوریا وجود دارد که باعث شهرت پا برجای او شد. همچنین در آثار او، سهل انگاری فراوانی نسبت به اصول و قواعد ادب و زبان دیده می شود که با قدرت استادیش در ظرافت و بذله گویى برطرف شده است. وی به سبب انعکاس حقایق موجود در جامعه در آثار خود، به عنوان بنیانگذار سبک رئالیسم شناخته می شود که در آن، حقیقت جویى و واقع بینی به جای خیال پردازی و خیال پرستی مطرح می گردد. شهرت آثار دیکنز به سبب قدرت او در مجسم کردن خصوصیات قهرمانان خود و تصویر صحنه های زندگی اجتماعی و جنبه احساسی آنهاست. دیکنز علاوه بر واقع بینی، لحنی پرجاذبه و مردم پسند دارد و سبک نوشته هایش، نافذ، مطایبه آمیز، عرفانی، انسانی و خیال انگیز است. وی توانسته است به صورتی قانع کننده، بی عدالتیها و ستمگریهایی را که از طرف بزرگترها بر کودکان وارد می شود، در نظر خواننده مجسم سازد. چارلز دیکنز سرانجام در نهم ژوئن 1870م در 58 سالگی درگذشت.
منبع:راسخون