توده گرانیتوییدی دره باغ در شمال باختر الیگودرز از دو بخش مافیک و فلسیک تشکیل شده است. این بخش ها به ترتیب دارای ترکیب سنگ شناسی دیوریت تا کوارتزدیوریت و گرانودیوریت تا لوکوگرانیت هستند. آشکارترین ویژگی های بخش فلسیک توده نفوذی دره باغ عبارت هستند از حضور گسترده آنکلاوهای متاپلیتی آندالوزیت دار، سورمیکاسه، سیلیسی (کوارتزی به ارث رسیده از رگه های کوارتزی با ماهیت دگرگونی)، متاپسامیتی و همچنین زینوکریست های آندالوزیت در سراسر بخش فلسیک.
بر پایه مشاهدات صحرایی، شواهد سنگ نگاری، ویژگی های ژئوشیمیایی و تفسیر رویدادهای صورت گرفته، در اثر نفوذ ماگماهای بازیک- حدواسط در مجموعه متاپلیتی – متاگریوکی تریاس پایانی – ژوراسیک آغازین، دما بالا رفته و دگرگونی مجاورتی بزرگ مقیاسی که تا حد تشکیل سیلیمانیت هورنفلس پیش رفته، صورت گرفته است.
از نظر زمین شناسی می توان گفت که سنگ های فلسیک دارای ماهیت پرآلومین و کالکوآلکالن هستند و در گروه گرانیتوییدهای نوع S (پالینژنتیک) و کمان حاشیه قاره (CAG) قرار می گیرند. سنگ های مافیک دارای ماهیت متاآلومین و کالک آلکالن هستند و در گروه گرانیتوییدهای نوع I و کمان حاشیه قاره (CAG) جای می گیرند.
بر پایه مشاهدات صحرایی، شواهد سنگ نگاری، ویژگی های ژئوشیمیایی و تفسیر رویدادهای صورت گرفته، در اثر نفوذ ماگماهای بازیک- حدواسط در مجموعه متاپلیتی – متاگریوکی تریاس پایانی – ژوراسیک آغازین، دما بالا رفته و دگرگونی مجاورتی بزرگ مقیاسی که تا حد تشکیل سیلیمانیت هورنفلس پیش رفته، صورت گرفته است.
گذر دما از نقطه ذوب متاپلیت ها- متاگریوک ها، مذاب هایی با ترکیب مناسب برای ساخت توده های گرانیتوییدی نوع S فراهم کرده است. ماگمای تولید شده به ترازهای بالاتر پوسته رفته و در آن جای گرفته است. جای گیری آن با دگرگونی مجاورتی کم وسعتی در حد کردیریت – هورنفلس همراه بوده است.
منبع: محمود صادقیان، سکینه شکاری، 1394. پتروژنز و خاستگاه زمین ساختی توده گرانیتوییدی دره باغ (شمال باختر الیگودرز)، فصلنامه علوم زمین، سال بیست و پنجم، شماره 97.