سیاستهای محدود کننده پاسخگوی فضای مجازی نیست

 سید ابوالحسن فیروز آبادی در اولین نشست بین المللی «سبک زندگی و سلامت؛ فرهنگ و فضای مجازی در دانشگاه تهران» گفت: ما باید در حوزه سیاستگذاری مشکلات را با توافق و اجماع حل کنیم البته اجماع کلی امکانپذیر نیست،اما باید تا قبل از شکل گیری فضای مجازی به یک اجماع نسبی در تصمیم گیری ها دست یابیم. چرا که هر گونه عدم اجماع باعث عدم توفیق در سیاست گذاری می شود.

وی با اشاره به اینکه سیاستگذاری در فضای مجازی از جنس سیاستگذاری تکنولوژی نیست بر عدم پاسخگویی سیاست هایی که براساس آن بخش هایی از تکنولوژی محدود می شوند تاکید کرد.

دبیر شورای عالی فضای مجازی با اشاره به اینکه باید در دستگاه های حاکمیتی، در حاکمیت و همچنین میان دستگاههای حاکمیتی، بخش خصوصی و جامعه مدنی از طریق فرآیند مشارکت و با درک و شناخت مبتنی بر عقلانیت مجازی حرکت کنیم، افزود: باید مبانی روشن برای سیاستگذاری در فضای مجازی داشته باشیم. اسناد بالادستی و گزاره های مذهبی باید مورد توجه قرار گیرند اما واقعیت این است که بعد از توافق نسبی باید مبانی ارزشی مشخصی برای این حوزه تعیین شود.

فیروزآبادی با بیان اینکه ذی نفعان کلیدی حوزه فضای مجازی باید شناخته شده و نقش مناسب به آنها داده شود، تاکید کرد: برخی احساس می کنند در سیاستگذاری ها می توانند هر آنچه در فضای جغرافیایی اعمال حاکمیت می شود در فضای مجازی هم  انجام شود، همچون شبکه های اجتماعی، اما آیا شبکه های اجتماعی در چارچوب سرزمینی ما شکل گرفته و بازی می کند و آیا هر گونه اعمال سیاستی بر آنها می تواند عقلایی باشد.

دبیر شورای عالی فضای مجازی تصریح کرد: برای اولویت بندی ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و امثال آن در فضای مجازی و ایجاد رابطه معقول میان توسعه اقتصادی و توسعه فرهنگی مشکلات اساسی داریم و یکی از بحث هایی که در ارزش های فرهنگی مطرح است بحث جهانی شدن، جهانی محلی شدن یا محلی شدن است.

وی با بیان اینکه در این حوزه ما مشکلاتی داریم که به دلیل شکل نگرفتن عقلانیت مجازی است، اظهار داشت: فضای مجازی از ارتباط شروع شده و در این ارتباط خدمات و اطلاعات تبادل می شود و ارتباطی که برقرار می شود به نوعی انسان ها را به سمت همانند سازی فکری، ذهنی، تصویری، احساسی، نمادی و نشانه ای حرکت می دهد.

رئیس مرکز ملی فضای مجازی با بیان اینکه این مبادله شناختی و حرکت به سوی همانند سازی به نوعی اعمال قدرت است، افزود: فضای مجازی از خصایص فشردگی زمانی، مکانی و بصری برخوردار است و این باعث می شود که فضایی که ایجاد می شود به مراتب بزرگتر از فضای حقیقی باشد. البته آغاز آن از نقطه واقعی است ولی ادامه آن  وابستگی کمی به فضای حقیقی دارد و تفاوت در هنجارها، باورها و ارزش ها در این فشردگی ایجاد خواهد شد و ما را با تغییرات فرهنگی سریعتر از شرایط عادی مواجه می کند.

به گزارش مهر،وی گفت: بشر سیاستگذاری را در فضای واقعی در بستر زمان در سال های طولانی فرا گرفته اما آیا همان روش های سیاستگذاری که ما در حوزه فضای واقعی داریم قابل تعمیم در فضای مجازی است؟ واقعیت این است که این فضا هنوز شکل نگرفته و آینده آن حتی برای کسانی که بازیگران اصلی این فضا هستند نیز روشن نیست. البته در این فضاسازی کسانی رهبری داشته و نقش برجسته تری دارند.

No tags for this post.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا