به گزارش ایرنا از ناسا، این خوشه کهکشانی که IDCS ۱۴۲۶ نام دارد، در فاصله ۱۰ میلیارد سال نوری از زمین قرار گرفته است. فاصله این خوشه کهکشانی از زمین به قدری زیاد است که به گفته محققان نوری که اکنون به ما می رسد، زمانی از آن گسیل شده است که جهان، یک چهارم عمر کنونی را داشت. در بین تمام ساختارهای فضایی مربوط به ۴ میلیارد سال ابتدای شکل گیری جهان که تا کنون مورد بررسی قرار گرفته است، خوشه کهکشانی IDCS ۱۴۲۶ بیشترین جرم را داشته است.
خوشه های کهکشانی مانند IDCS ۱۴۲۶ بزرگترین اجسام موجود در جهان هستند. این اجسام متشکل از صدها یا هزاران کهکشان مستقل هستند که به دلیل وجود جاذبه در کنار هم قرار گرفته اند.
خوشه کهکشانی IDCS ۱۴۲۶ اولین بار در سال ۲۰۱۲ میلادی توسط تلسکوپ فضایی Spitzar متعلق به ناسا شناسایی شد.
بر اساس تحقیقات مشخص شد ۹۰ درصد از جرم IDCS ۱۴۲۶ را ماده تاریک تشکیل داده است. هسته این خوشه کهکشانی نسبتا سرد است؛ اما سایر بخش های آن حاوی گازهای بسیار داغ هستند، به همین علت محققان معتقدند این خوشه کهکشانی به سرعت شکل گرفته است. با توجه به این که میزان گازهای سنگین تر از هیدروژن و هلیوم در IDCS ۱۴۲۶ به طور نامتعارفی پایین است، به نظر می رسد این خوشه کهکشانی هنوز در حال طی فرآیند غنی سازی گازهای داغ با استفاده از این عناصر است.
گزارش کامل این تحقیقات در سایت arXiv.org منتشر شده و قرار است در نشریه The Astrophysical Journal به چاپ برسد

