با وجود معرفی و توسعه خودکارسازی کشاورزی در بخش دامپروری کشور، هنوز هم انجام بسیاری از امور دامپروری به فعالیت فیزیکی قابل توجهی نیاز دارد. انجام فعالیت های مربوط به دامپروری به خصوص عملیات شیردوشی مستلزم وضعیت و حرکات بدنی نامناسب است که این موارد باعث افزایش خطر بروز اختلالات عضلانی اسکلتی در کارگران شیردوش می شود.
خم شدن طولانی مدت کمر در روش شیردوشی سنتی و استانشیون و سر پا ایستادن طولانی مدت در روش تاندم می توانند باعث بروز درد و اختلالات عضلانی اسکلتی در ناحیه کمر در بین کارگران شیردوشی سنتی و مکانیزه شود.
در مطالعه ای که به همین منظور انجام گرفته است، فشار کاری وضعیت بدن کارگر در حین عملیات شیردوشی در ایستگاه دامپروری دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان و دامداری های گاو شیری واقع در شهرستان رامهرمز مورد ارزیابی قرار گرفت. ارزیابی ها روی سه روش شیردوشی سنتی (دستی)، استانشیون (شیردوش سیار تک واحدی) و جایگاه آزاد نوع تاندم (دارای شش جایگاه) صورت پذیرفت. ارزیابی فشار کاری وضعیت بدن در حین کار با استفاده از روشی تلفیقی روی 34 کارگر شیردوش مرد انجام گرفت.
یافته های این ارزیابی ها نشان داد که در شیردوشی های دستی و استانشیون به دلیل کار در ارتفاع پایین اغلب نواحی بدن بیش از 70 درصد از زمان شیردوشی در پوسچر خمیده قرار داشتند. در نقطه مقابل در شیردوشی تاندم به دلیل کار در ارتفاع بالا بیش از 90 درصد از زمان شیردوشی بدن در پوسچر قائم و ایستاده قرار داشت. همچنین در مورد وضعیت انگشتان دست کارگر، حالت «حلقه شدن پنج انگشت» در هر سه روش شیردوشی غالب بود.
نتیجه گیری نهایی پژوهشگران این بود که خم شدن طولانی مدت کمر در روش شیردوشی سنتی و استانشیون و سر پا ایستادن طولانی مدت در روش تاندم می توانند باعث بروز درد و اختلالات عضلانی اسکلتی در ناحیه کمر در بین کارگران شیردوشی سنتی و مکانیزه شود. در مورد پوسچرهای مربوط به انگشتان دست، با افزایش میزان مکانیزه شدن در فرآیند شیردوشی، پوسچرهای طولانی مدت، متناوب و مکرر برای انگشتان دست کارگران شیردوش کاهش می یابد.
منبع: عبدالله حیاتی، افشین مرزبان، محمد امین آسودار، 1394. ارزیابی ارگونومیکی روش های شیردوشی سنتی و مکانیزه در دامداری های گاو شیری، مجله ارگونومی، سال سوم، شماره 3.