اطلاعات ناچیزی در مورد نیازهای روان شناختی شغل و کنترل (آزادی تصمیم گیری) در محیط کار و ارتباط آن با آسیب های اسکلتی عضلانی (MSDs) در پرستاران ایرانی در دسترس است و به همین دلیل نیز نیاز به یک پژوهش در این زمینه احساس می شده است. در همین راستا نیز به تازگی پژوهشی با هدف بررسی ارتباط بین نیازهای روان شناختی شغل و کنترل در محیط کار و ارتباط آن با شیوع علائم MSDs در پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شده است.
هر گونه برنامه مداخله ای جهت پیشگیری از MSDs در پرستاران می بایست بر افزایش کنترل و تغییر حالت کار از استرین بالا به استرین پایین یا شغل فعال متمرکز شود.
در این مطالعه مقطعی، تعداد 385 نفر از پرستاران بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی شیراز به روش نمونه گیری تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند و در پژوهش شرکت کردند. در این راستا از نسخه فارسی پرسش نامه محتوای شغلی و پرسش نامه استاندارد نوردیک برای جمع آوری داده ها استفاده شد؛ و برای تحلیل داده ها نیز از آمار توصیفی، رگرسیون لجستیک و نرم افزار SPSS نسخه 5/ 11 استفاده شد.
یافته ها نشان از آن داشتند که میانگین (انحراف استاندارد) ابعاد نیازهای روان شناختی شغل (14/ 5) 19/ 38 و کنترل (50/ 6) 15/ 58 به دست آمد. بر این اساس، ابعاد نیازهای روان شناختی در سطح بالا و بعد کنترل در سطح پایین قرار داشتند. نتایج نشان داد که 1/ 29% از پرستاران مورد مطالعه در حالت استرین بالا مشغول به کار هستند. مدل سازی رگرسیون مشخص ساخت که شانس آسیب در ناحیه پا در پرستارانی که در خانه استرین بالا قرار دارند 35/ 2 برابر پرستارانی است که در خانه استرین پایین قرار می گیرند.
نتیجه گیری انجام شده توسط محققان نیز به این شرح بود که اغلب پرستاران مورد مطالعه در خانه استرین بالا از مدل نیاز کنترل قرار داشتند. بر اساس نتایج به دست آمده، هر گونه برنامه مداخله ای جهت پیشگیری از MSDs در پرستاران می بایست بر افزایش کنترل و تغییر حالت کار از استرین بالا به استرین پایین یا شغل فعال متمرکز شود.
منبع: مصطفی برزیده، علیرضا چوبینه، حمیدرضا طباطبایی، 1394. پیش بینی آسیب های اسکلتی عضلانی در پرستاران با استفاده از مدل نیاز کنترل، مجله ارگونومی، سال سوم، شماره 3.