به تازگی پژوهشی توسط دانشمندان ایرانی انجام شده است که این مطالعه با هدف تعیین وضعیت پوست پا و عوامل خطر موثر با آن در بیماران دیابتی با و بدون وجود زخم پا صورت پذیرفته است
از آنجایی که مشکلات پوستی در بروز زخم پا تاثیر گذار هستند، پرستاران می توانند با شناسایی این عوامل خطر نقش موثری در پیشگیری و درمان به موقع زخم پا داشته باشند.
در این مطالعه توصیفی مقطعی 355 بیمار دیابتی مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی رازی رشت در سال 1392 به طور تصادفی و بر اساس پرسشنامه ای مشتمل بر 4 قسمت مشخصات فردی، مشخصات بیماری، وضعیت پوست پا و پای دیابتی، توسط یک پرستار آموزش دیده بررسی شدند.
سابقه وجود بیماری، بر اساس فرم بیماری های همراه چارلسون (Charlson) و زخم پا بر اساس سیستم نمره دهی واگنر (Wagner) بررسی شد. بیماران در دو گروه دارای زخم و بدون زخم پا تقسیم بندی و هریک از متغیرها با این دو گروه مقایسه شدند. جهت تجزیه و تحلیل متغیرها از آزمون مجذور کای و مدل رگرسیون لوجستیک استفاده گردید و سطح معناداری کمتر از پنج صدم معنادار در نظر گرفته شد.
بر اساس یافته های پژوهش، 1.16 درصد واحدها دارای زخم پا بودند. پوست خشک و بدون تعریق، رنگ پریدگی، فیشر، آدم و اختلال در رشد ناخن های پا به ترتیب در گروه بدون زخم و در گروه دارای زخم اندازه گیری و تعیین شد. دانشمندان پس از تحلیل این اطلاعات دریافتند که بین زخم پا و خشکی پوست، فیشر و اختلال در رشد ناخن های پا ارتباط معنادار وجود داشت. احتمال ایجاد زخم پا در افراد دارای پوست خشک 07/ 3 برابر، در افراد دارای فیشر 68 /2 برابر و در افراد دارای اختلال در رشد ناخن های پا 95/1 برابر بیشتر بود.
نتیجه گیری انجام شده به این ترتیب بود که از آنجایی که مشکلات پوستی در بروز زخم پا تاثیر گذار هستند، پرستاران می توانند با شناسایی این عوامل خطر نقش موثری در پیشگیری و درمان به موقع زخم پا داشته باشند.
منبع: پگاه پیران، فرحناز جوکار، ساقی موسوی، زهرا عطرکارروشن، سیدمجتبی مهرداد، 1394. عوامل خطر موثر بر وضعیت پوست پا در بیماران دیابتی، مجله پرستاری و مامایی جامع نگر، سال بیست و پنجم، شماره 78.