وی پس از طی تحصیلات متوسطه وارد کالج پیزا شد و به سبب آزمایشهایى که با پرتوهای ایکس انجام داد در 21سالگی به اخذ درجه دکترای فیزیک نائل آمد. فرمی تحقیقات خود را در آلمان دنبال کرد و در 25 سالگی به استادی دانشگاه دست یافت. وی در ضمن تدریس، مطالعات و تحقیقات علمی خود را ادامه داد و به کشفیاتی رسید که کشف تشعشع رادیو اکتیویته اشعه بتا از آن جمله است. فرمی از آن به بعد افکارش را بر کارهای تجربی و علمی متمرکز گرداند و به مطالعه درباره اتم پرداخت. در نهایت با تلاش شبانه روزی فرمی و همکارانش، در دوم دسامبر 1942 وی موفق به شکافت هسته اتم گردید و گامی بلند در پیشرفت علم در این عرصه برداشت. فرمی در سال 1939م به دلیل اختلاف با رژیم فاشیستی ایتالیا راهی امریکا شد و به کارهای علمی خود ادامه داد. در این زمان رقابت مرگباری بین دول محور و متفقین برای تهیه بمب هسته ای در گرفته بود تا اینکه فرمی در دوم دسامبر 1942م، موفق به ساخت پیل هسته ای شد و دنیا را وارد عصر اتم نمود. با تهیه پیل هسته ای، مقدمات ساخت بمب هسته ای نیز فراهم شد. با ساخت بمب هسته ای، کشفی که می توانست آغازی خوش برای پیشبرد علم در خدمت بشریت باشد، با بمباران هسته ای هیروشیما و ناکازاکی در جریان جنگ جهانی دوم، تراژدی وحشتناکی را رقم زد و بشریت را به نابودی و نیستی کشاند. به هر حال در اثر اکتشافات عمده فرمی، وی در سال 1948م به دریافت جایزه نوبل فیزیک نائل گردید. همچنین در سال 1954م به پاس خدمات علمی این دانشمند هسته ای، عنصر 100 را به نام وی نهادند که به فرمیوم موسوم شد. سالهای پایانی عمر فرمی در امریکا سپری شد تا آنکه در 28 نوامبر 1954م در 53 سالگی در گذشت.
منبع:راسخون