نماد سایت خبرگزاری سیناپرس

رشد سر و مغز گونه‌ای دیگر از جانداران بر بدن کرم‌های پهن

نتیجه این آزمایش نشان از آن دارد که رشد جانداران تنها تحت تاثیر ژنتیک نیست و عوامل دیگری نیز بر آن اثرگذارند. در این آزمایش محققان به هیچ‌وجه DNA کرم‌ها را دچار تغییر نکردند و در عوض پروتئین‌هایی را دچار تغییر ساختند که ارتباطات میان سلولی را کنترل می‌کرد.

به گفته محققان دانشگاه توفتز تاکنون تصور رایج این بود که کروماتین،‌ ماده سازنده کروموزوم‌ها، شکل نهایی یک ارگانیزم را تعیین می‌کند، اما نتایج آزمایش جدید نشان می‌دهند عملکرد شبکه‌های فیزیولوژیکی نیز می‌توانند بر آناتومی گونه‌ها اثرگذار باشند.

این تغییرات در بدن کرم‌های پهن موقتی بوده‌است زیرا پس از چند هفته بدن آنها به شکل عادی خود بازگشت. اما محققان امیدوارند این یافته به درمان نقص‌های حین تولد و حتی توسعه طب احیا‌کننده که هدفش جایگزینی و بازسازی نسوج و اندام‌های آسیب‌دیده بدن است، منجر شود.

در این پروژه محققان روی کرم‌های پهن آب شیرینی مطالعه کردند که گیراردیا نام داشته و به توانایی در ترمیم نسوج از دست رفته شهرت دارند. این کرم‌های پهن تعداد زیادی از سلول‌هایی به نام نئوبلاست را در خود دارند، سلول‌هایی که از توانایی تبدیل شدن به هر نوع سلولی برخوردارند. این قابلیت در سلول‌های انسانی تنها در اولین روزهای جنینی مشاهده می‌شود.

دانشمندان در ابتدا سر کرم‌های پهنی که برای آزمایش انتخاب کرده‌بودند را قطع کردند و پس از آن برای اینکه فرایند بازسازی را در کرم‌ها تحریک کنند، کانال‌های پروتئینی به نام تقاطع شکاف‌ها را دچار تغییر ساختند. سلول‌ها پالس‌های الکتریکی خود را از مسیر این تقاطع‌ها ارسال می‌کنند تا از این راه با یکدیگر ارتباط برقرار سازند.

محققان دریافتند می‌توانند به راحتی روند ترمیمی کرم‌ها را به گونه‌ای هدایت کنند تا سر و مغزهای مشابه شبیه به گونه‌ای دیگر از کرم‌های پهن را ایجاد کنند. کرم‌های گیراردیا معمولا سرهایی نوک‌تیز دارند که دو برجستگی گوش‌مانند روی آن دیده می‌شود، اما پس از ایجاد تغییر در مسیر ارتباطاتی سلول‌ها، برخی از کرم‌ها سرهایی گرد،‌برخی گوش‌هایی گربه مانند و برخی سرهای سه‌گوش در بدن خود ایجاد کردند. مغز این جانداران نیز متناسب با تغییری که در سرهایشان ایجاد شده‌بود،‌دچار تغییر شد.

به گزارش همشهری آنلاین،محققان می‌گویند نتیجه این آزمایش پرسشی کلیدی درباره اثر ژنتیک و شبکه‌های بیوالکتریکی را در ایجاد شکل نهایی بدن موجودات زنده مطرح می‌سازد.  اگر ژن‌ها را طراح نقشه‌ای از بدن یک ارگانیزم بدانیم،‌سلول‌ها مانند کارگرانی هستند که باید این نقشه را به یک سازه تبدیل کنند اتصال‌های شکاف نیز مانند بیسیم‌هایی عمل می‌کنند که ابزار ارتباطاتی میان این کارگران هستند. مختل سازی این ارتباطات می‌تواند روند ساخت و ساز را به کلی مختل ساخته و آن را تغییر دهد.

خروج از نسخه موبایل