یبوست یک اختلال عملکردی معدی-روده ای است و مصرف پروبیوتیک ها به عنوان یک راهکار نوین در پیش گیری و درمان یبوست مطرح شده است. به همین منظور نیز پژوهشی توسط محققان ایرانی انجام شده است که هدف از این مطالعه، مرور شواهد بالینی موجود در مورد اثرات پروبیوتیک ها در پیش گیری و درمان یبوست است
مصرف روزانه پروبیوتیک هایی مانند لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و بیفیدوباکتریوم لاکتیس به میزان 105 تا 1011 واحد تشکیل دهنده کلونی بر گرم به مدت حداقل 1 تا 2 هفته می تواند به کاهش یبوست کمک کند..
جهت مرور شواهد قابل دسترس درباره کارآیی پروبیوتیک ها در پیش گیری و درمان یبوست، پایگاه های اطلاعاتی Pubmed، Medlinplus و Cochran با کلید واژه های یبوست، پروبیوتیک و ماست از سال 1980 تا 2013 جستجو شدند و از بین 49 مقاله مرتبط با یبوست، 16 مقاله با طراحی کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی و 3 مقاله با طراحی کارآزمایی تصادفی قبل و بعد از آزمون که اثرات پروبیوتیک ها بر یبوست را مورد بررسی قرار داده بودند، وارد مطالعه گردیدند.
یافته ها نشان از آن داشتند که پروبیوتیک ها، اسیدلاکتیک و اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه را تولید می کنند که pH کولون را کاهش داده و باعث افزایش انقباضات عضلات و حرکات دودی روده می شود. بعضی از گونه های پروبیوتیک می توانند ترشح موکوسی را افزایش دهند و نمک های صفراوی متصل را به نمک های صفراوی آزاد تبدیل کنند و باعث می شوند که نمک های صفراوی آزاد آب زیادی به کولون کشیده، مدفوع را نرم کرده و به دفع آن کمک کنند.
محققان از یافته های یاد شده این گونه نتیجه گیری کردند که بر اساس مطالعات صورت گرفته، مصرف روزانه پروبیوتیک هایی مانند لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و بیفیدوباکتریوم لاکتیس به میزان 105 تا 1011 واحد تشکیل دهنده کلونی بر گرم به مدت حداقل 1 تا 2 هفته می تواند به کاهش یبوست کمک کند.
منبع: مژگان میرغفوروند، عزیز همایونی راد، سکینه محمد علیزاده چرندابی، کلثوم شکری قزلجه، 1394، مروری بر اثر مصرف ماست پروبیوتیک به عنوان راهکاری نوین در پیش گیری و درمان یبوست. مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک، سال هجدهم، شماره 8 (پیاپی 101).