استافیلوکوکوس طلایی (S.aureus) یکی از پاتوژن های مهم عفونت های بیمارستانی به خصوص بخش های مراقبت های ویژه است. ناقلی، ریسک فاکتور دیسک مهمی در کسب عفونت در بخش مراقبت های ویژه است. هدف از مطالعه ای که در این زمینه انجام شده است، بررسی فراوانی ناقلی بینی و ویرولانس آن در بیماران بخش های مراقبت ویژه بیمارستان ولی عصر دانشگاه علوم پزشکی اراک است
بین استفاده از وسایل حمایتی از جمله ورید مرکزی، ونتیلاتور، سابقه جراحی، مصرف آنتی بیوتیک و حامل بودن رابطه معنی داری وجود داشت.
در این مطالعه مقطعی، نمونه سوآب بینی تمامی بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه بیمارستان ولی عصر اراک به هنگام پذیرش، برای مدت زمان 5 ماه (از مرداد ماه تا دی ماه 1393) جمع آوری شد. بعد از تعیین هویت، مقاومت به متی سیلین و فراوانی ژن های pvl و acme با روش واکنش زنجیره ای پلی مراز تعیین گردید. اطلاعات دموگرافیک از طریق پرسش نامه تهیه شد و با نرم افزار SPSS نسخه 20 تحلیل گردید.
یافته ها حاکی از آن بودند که از 390 بیمار، 81 نفر (8/ 20 درصد) با سویه حساس به متی سیلین و 31 نفر (9/ 12 درصد) با سویه مقاوم به متی سیلین کلونیزه شدند و کشت 278 نفر (3/ 71 درصد) منفی بود. 4/ 77 درصد از سویه های مقاوم به متی سیلین و 3/ 54 درصد از سویه های حساس به متی سیلین از نظر ژن acme مثبت بودند. هم چنین 11/11 درصد از سویه های حساس به متی سیلین و 45 /6 درصد از سویه های مقاوم به متی سیلین از نظر ژن PVL مثبت بودند.
می توان از این یافته ها این گونه نتیجه گیری کرد که بین استفاده از وسایل حمایتی از جمله ورید مرکزی، ونتیلاتور، سابقه جراحی، مصرف آنتی بیوتیک و حامل بودن رابطه معنی داری وجود داشت. فراوانی بالای استافیلوکوکوس طلایی نشان دهنده تثبیت این سویه ها در بیمارستان بود. از این رو، لازم است که دستورالعمل های کنترل عفونت در این بیمارستان انجام پذیرد تا فراوانی عفونت بیمارستانی کاهش یابد.
منبع: لیلا اختر دانش، زینتب سعیدی نژاد، حسین سرمدیان، علیرضا آموزنده نوباوه، علی اصغر فرازی، احسان اله غزنوی راد، 1394، تعیین فراوانی ناقلی بینی و ویرولانس استافیلوکوکوس طلایی جدا شده از بینی بیماران در هنگام پذیرش در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان ولی عصر اراک در سال 1393. مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک، سال هجدهم، شماره 8 (پیاپی 101).