به منظور بررسی اثر کودهای مختلف بر خصوصیات کمی و کیفی گوجه فرنگی (Lycopersicon esculentum Mill.)، آزمایشی در سال زراعی ۸۸-۱۳۸۷ به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد.
تمامی کودهای بیولوژیک و شیمیایی مورد استفاده در آزمایش میزان لیکوپن را نسبت به شاهد افزایش دادند، به طوری که بیشترین میزان لیکوپن در کود بیولوژیک بیوفسفر (۳۸/ ۲ میلی گرم در ۱۰۰ گرم نمونه) به دست آمد
کود مرغی (صفر و ۲۰ تن در هکتار) و ۵ نوع کود مختلف (شامل: کودهای بیولوژیک نیتروکسین (A) (دارای باکتری های Azotobacter sp؛ و Azospirillum sp.) و باکتری های حل کننده فسفات (B) دارای باکتری های Bacillus sp؛ و Pseudomonas sp.)، A B)، مخلوط کود شیمیایی نیتروژن و فسفر و شاهد (عدم استفاده از کود) به ترتیب به عنوان فاکتور اصلی و فرعی مد نظر قرار گرفتند.
نتایج آزمایش حاکی از آن بود که کاربرد کود مرغی موجب افزایش ۱۵ درصدی عملکرد کل نسبت به عدم کاربرد کود مرغی شد. با توجه به نتایج آزمایش بیشترین و کمترین مقدار ویتامین ث به ترتیب در تیمارهای کود بیولوژیک نیتروکسین (۴۴/ ۱۱ میلی گرم در ۱۰۰ گرم نمونه) و کود شیمیایی (۴۰/ ۷ میلی گرم در ۱۰۰ گرم نمونه) مشاهده شد.
تمامی کودهای بیولوژیک و شیمیایی مورد استفاده در آزمایش میزان لیکوپن را نسبت به شاهد افزایش دادند، به طوری که بیشترین میزان لیکوپن در کود بیولوژیک بیوفسفر (۳۸/ ۲ میلی گرم در ۱۰۰ گرم نمونه) به دست آمد. نتایج آزمایش بیانگر آن بود که وزن میوه در بوته در چین اول به مقدار قابل توجهی (۶۱ درصد) بیشتر از چین دوم بود.
منبع: محمد بهزاد امیری، علیرضا کوچکی، مهدی نصیری محلاتی، محسن جهان، ۱۳۹۴، تاثیر منابع تغذیه ای مختلف بر خصوصیات کمی و کیفی گوجه فرنگی (Lycopersicon esculentum Mill.) در یک نظام زراعی اکولوژیک. نشریه علوم باغبانی، سال بیست و نهم، شماره ۲.