این پل با نام بزرگترین برج دریای شرقی نیز خوانده می شود، واولین پل عبور کننده از روی دریا در چین و در جهان تا پیش از پل احداث شده روی خلیج Hangzhou به سال ۲۰۰۸ بوده است . پل دونگهای دارای ۲۰ مایل طول و شش لاین ماشین رو است و در دسامبر سال ۲۰۰۶ به روی عموم بازگشایی شده است .
دلیل ساخت این پل بمنظور کاهش ازدحام منطقه وکم کردن مسافت رانندگی بین دوشهر جیانگشینگ در نزدیکی شانگهای و شهر بندری نینگو در ایالت شرقی ژجیانگ است. از مزیت های آن میتوان به کاهش ۳۲۰ کیلومتری مسیر شانگهای تا نینگبو و ژجیانگ اشاره نمود و زمان رانندگی میان این دوشهر را از ۴ ساعت به ۲ ساعت و نیم کاهش داد. همچنین این برج به نام " طولانی ترین پل فرا اقیانوسی در جهان" تا چند سال پیش از احداث پل خلیج Hangzhou معروف بود.
این پل S شکل است به دلیل ایمن بودن ساختار و جنبه عملیاتی آن. قسمتی از پل که بر روی زمین واقع است به طول ۳.۷ کیلومتر و بخشی که بین سد Luchaogang و جزیره Dawugui قرار دارد در حدود ۲۵.۳ کیلومتر است، همین طور دارای طولی در حدود ۳.۵ کیلومتر بین دو جزیره Dawugui و Xiaoyangshan است. عرض پل ۳۱.۵ متر و دارای گارانتی سرویس و خدمات به مدت ۱۰۰ سال برای اتومبیل های در حال حرکت با سرعتی معادل ۸۰ کیلومتر بر ساعت است . پل دونگهای نوعی پل مختلط است که از سه قسمت تشکیل شده ، بخش اول قوسی شکل است ، بخش میانی به صورت پل معلق ساخته شده است و قسمت پایانی مجددا قوسی شکل است .
برج دونگهای باعث بالا رفتن و بهبود وضعیت ترافیکی در شانگهای شد و آن را عاملی برای تسریع سرعت پروژه هاربر یانگشان و ساخت مرکز حمل و نقل بین المللی شانگهای می دانند. ساخت پل هایی از این دست نیاز به مطالعه درباره منطقه و امکانات و تجهیزات ویژه ی ساخت و ساز آن به روی دریانیازمند است. از چالش های ساخت این پروژه میتوان به مقیاس عملیاتی بزرگ ، شرایط نامطلوب زیست محیطی ، مشکلات فنی و تکنیکی و مدت زمان کوتاه ساخت و ساز آن اشاره نمود؛ طراحان از طرح ها و تکنیکهای به روز و خارج از ساحل برای ساخت و ساز ایمن و کارآمد پل بهره بردند و نتیجه این بود که ساخت وساز پل در طول مدت تنها ۴۰ ماه از ژوئن ۲۰۰۲۰ تا اکتبر ۲۰۰۵ به طول انجامید و مبلغ یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار برای ساخت آن هزینه شد .