نماد سایت خبرگزاری سیناپرس

خطرات وسایل نوک تیز و برنده برای پرسنل اتاق عمل

فرورفتن سوزن در بدن از جمله مشکلاتی است که افراد شاغل در اتاق عمل با آن مواجه هستند که بیشترین احتمال HIV و هپاتیت های C و B منتقله از راه خون، جهت پرسنل در آن وجود دارد. لذا در این راستا پژوهشی بومی انجام شده است که هدف از این مطالعه تعیین فراوانی و علل آسیب های ناشی از وسایل نوک تیز آلوده به خون بیمار در کارکنان اتاق عمل بیمارستان های دولتی اهواز است

بیشترین وسیله ای که باعث ایجاد نیدل استیک می شود به ترتیب سوزن بخیه ، نیدل سرنگ ، تیغ بیستوری هستند.

در ابتدا باید یادآور شد که این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که بر روی کلیه پرسنل اتاق عمل بیمارستان های امام خمینی، رازی، گلستان و طالقانی اهواز به تعداد 400 نفر انجام گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته، استفاده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون های آماری کای اسکور و تی، در نرم افزار 19spss صورت گرفت.

یافته ها نشان از این داشتند که از بین 385 نفر مورد مطالعه تعداد 92 نفر (%9 /23) هرگز سابقه نیدل استیک شدن را نداشتند، اما 293 نفر (10/ 76%)1 تا بیش از 5 بار نیدل استیک شده بودند. از دیدگاه کارکنان، عوامل موثر در نیدل استیک شدن عجله کردن (%5/61)، بی احتیاطی همکار (%0/ 39) و شلوغی بخش (%6/ 35) است. بیشترین وسیله ای که باعث ایجاد نیدل استیک می شود به ترتیب سوزن بخیه (%4/ 51)، نیدل سرنگ (%4/ 37)، تیغ بیستوری (%6/ 30) هستند.

آزمون های آماری کای اسکوور ارتباط معنی داری بین جنسیت، بیماری روحی، لرزش دست، مشکلات بینایی، سابقه، تعداد شیفت در ماه، تعداد ساعت کار در هفته، مدرک تحصیلی، شغل، فعالیت در یک مرکز درمانی دیگر و تعداد نیدل استیک شدن را نشان دادند.

محققان از این نتایج این گونه نتیجه گیری کردند که این مطالعه نشان داد که بیش از نیمی از کارکنان اتاق عمل با نیدل استیک مواجه هستند. لذا با توجه به عوارض و احتمال ابتلا به بیماری های منتقله از راه خون و بالا بودن میزان صدمات در اتاق عمل، به نظر می رسد تدوین و برگزاری کلاس های آموزشی جهت پیشگیری از این مشکلات، ضرورت دارد.

منبع: رضا آقا بیگی، شایسته حقیقی، معصومه اسدی، سارا آدرویشی، محمد حسین حقیقی زاده، مصعب قادری، 1394، بررسی فراوانی و علل آسیب های ناشی از وسایل نوک تیز و برنده در پرسنل اتاق عمل بیمارستان های آموزشی درمانی شهر اهواز در سال 1392. مجله بالینی پرستاری و مامایی، سال چهارم، شماره 3.

لینک منبع

خروج از نسخه موبایل